PortalPortal  IndexIndex  FAQFAQ  ZoekenZoeken  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  

Deel | 
 

 I will rise to fall again.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Rhadamanth



Aantal berichten : 48
Punten : 62
Join date : 24-08-10

Dragon World
Leeftijd: 2 jaar
Temmer\draak: -
Partner: -

BerichtOnderwerp: I will rise to fall again.   ma dec 13, 2010 10:50 pm

De zon stond hoog aan de hemel, straalde warmte uit en was heldergeel. Geen wolkje aan de blauwe hemel. Een zuchtje wind was zeldzaam, en zeer welgekomen. Bovenop de kloof, stond een draak ,van middelmatige hoogte, naar de lucht te staren. Zijn lichaam was bedekt met litekens, vooral zijn nek. Deze had hij zelf toegebracht, maar hoe dat was gebeurd wist hij niet. Hij herinnerde zich alleen nog dat hij een vreselijke droom had gehad, de dag dat hij half dood de NW grot binnenstrompelde samen met Sombra. Hij had lang geslapen, en toen hij ontwaakte was er geen kat te bekennen in de grot. Hij had besloten om er dan maar op uit te gaan, weg uit het NW gebied.

En nu stond hij daar. Klaar om actie te ondernemen. Die twee dingen op zijn rug waren nu sterker dan eerst, en de jonge draak had al meerdere malen een draak hen zien gebruiken. Hij wou dat ook kunnen, hij wou ook kunnen zweven door de lucht alsof hij plots honderden kilo's lichter was. Hij wou vrij kunnen zijn, niet meer hoeven te lopen. Hij zuchtte. De draak zou het toch nooit alleen kunnen. Hij draaide zich om, liep een paar stappen stevig door maar bedacht zich. Met een ruwe beweging van zijn hoofd en zijn voorpoten liep hij nu terug naar de kloof. Hij moest het doen, hij moest het gewoon proberen. Al zou het zijn dood worden, hij moest en zou voelen hoe het was om door de lucht te zweven. Diep inademend maakte hij zijn hoofd leeg, was dit wel een goed idee? Hij was nog niet volledig hersteld van zijn vorige verwondingen. Niet aan denken. Hij schudde wild zijn kop. Auw, dat deed pijn. Aan zijn nek. Stomme wonden. Hij sloot zijn ogen, ademde een grote teug lucht binnen en klapte zijn vleugels open. Twee donkere schaduwen werden nu afgebeeld op de grond. Ze gleden naar voren, en daarna de kloof af. Zijn schaduw was niet even, door de vele onregelmatigheden in het reliëf van de rotswand. Het leek net alsof hij in boogjes vloog.

En wat nu? Zijn vleugels waren open, hij gleed door de lucht maar wat nu? Wat moest hij doen? Paniek sloeg toe, de jonge draak probeerde terug naar boven te krabbelen maar dat zorgde er alleen maar voor dat hij sneller naar beneden ging. Tot overmaat van ramp waren zijn vleugels nu oncontroleerbaar en maakten allerlei rare bewegingen door de wind die erin vloog. Het water onder hem kwam dichter met de seconde, Rhadamanth sloot zijn ogen, probeerde zijn vleugels te commanderen om te stoppen maar het lukte niet. Met een harde klap viel hij in het water, dat hoog opspatte. Zijn vingers en tenen opende zich automatisch in het water en vertoonde vliezen. De draak spartelde onder water, luchtbellen kwamen uit zijn bek en neus. Eenmaal bovenwater nam hij met een happend geluid adem. Zijn haren plakten tegen zijn gezicht aan en hij moest met zijn hoofd schudden om het aan de kant te krijgen. Zijn poging tot vliegen was mislukt. Grommend zwom hij naar de rotswand, klauwden zijn nagels erin en trok zichzelf omhoog. Zijn achterpoten schoven soms weg, doordat de rotswand glibberig werd door zijn natte poten maar na een paar minuten kwam hij weer veilig en doorweekt bovenaan de kloof. Hij zuchtte, hapte naar zijn vleugels en miste. Waarna hij op zijn bek viel. Met rollende ogen liet hij de rest van zijn lichaam ook op de grond vallen, terwijl zijn huid opdroogde in de zon. Fijn, straks mocht hij zijn haren weer ontknopen met zijn klauwen.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Estrela



Aantal berichten : 35
Punten : 39
Join date : 13-12-10

Dragon World
Leeftijd: 18
Temmer\draak:
Partner: My heart is like a maze, find your way through it than I'm yours

BerichtOnderwerp: Re: I will rise to fall again.   di dec 14, 2010 7:12 pm

Estrela stond met een glimlach naar een draak te kijken. Ze zat boven op een rots en keek toe hoe de draak naar de kloof keek. Ze schatte hem op drie maanden. De draak zat onder de littekens ze vroeg zich af hoe dat kwam. Vooral zijn nek zat onder de littekens. Rustig keek ze toe hoe de draak van de kloof naar beneden sprong. Ze klom even van de rots waar ze opzat af en keek vanaf de kloof rand naar beneden. Het leek erop dat de draak moeite had met vliegen of het nog moest leren. Toen hij in het water viel was ze eerst een beetje bezorgt. Maar toen ze het hoofd van de draak omhoog zag komen kreeg ze weer een rustige glimlach op haar gezicht. Toen de draak weer terug naar boven begon te klimmen ging ze weer op de rots van daar net zitten.
De draak was helemaal drijfnat weer boven aan de kloof gekomen. Ze keek toe hoe de draak naar zijn vleugels hapte maar miste. Waardoor hij op zijn bek viel. Daarna liet hij de rest van ze lichaam ook vallen. Rustig gleed Estrela weer van de rots af en ging voor de draak op de grond zitten. Ze was niet bang voor de draak. Ze vond dat hij er eigenlijk wel mooi uitzag. ´Ging niet zo goed, hè?'zei ze met een rustige blik en wachtte rustig op antwoord. Ze wist niet hoe de draak zou reageren op haar, maar dat maakte haar niet uit. 'Mijn naam is trouwens Estrela.'stelde ze zich voor.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Rhadamanth



Aantal berichten : 48
Punten : 62
Join date : 24-08-10

Dragon World
Leeftijd: 2 jaar
Temmer\draak: -
Partner: -

BerichtOnderwerp: Re: I will rise to fall again.   di dec 14, 2010 10:45 pm

Met een norse streep op zijn gezicht en een felle blik in zijn ogen staarde de groene draak voor zich uit. Waarom moest hij in alles falen? Hij kon niet praten, kon zijn zus niet beschermen en kon nu ook al niet vliegen. Het enigste was hij kon was zichzelf in de problemen werken. Rhadamanth had niet opgemerkt dat er een mens, heel dichtbij in de buurt was. Daarvoor had hij het te druk met falen. Pas toen een stem zijn aandacht wekte zag hij een persoon voor hem staan. Er kwamen klanken uit haar mond, haar lippen vormden woorden. Hij schudde nee bij haar eerste vraag. Rhadamanth wist dat hij niet moest gaan proberen terug te antwoorden, het enige wat uit zijn keel kwam waren rollende, grommende of sissende geluiden. Hij zuchtte door zijn neus, nadat het meisje zich voorstelde als Estrela. Een naam die hij nog nooit eerder in zijn drie maandig bestaan had gehoord. Langzaam opende hij zijn bek, produceerde een paar zacht grommende klanken en keek haar toen verontschuldigend aan. Hoe hij contact met iemand moest maken, daar was hij nog niet achter. Misschien miste hij wel een bepaald stuk van zijn brein, net het stuk dat voor spraakvermogen zorgde. Hij zuchtte weer en drukte zich toen recht op zijn poten. Hij torende nu net een paar koppen groter dan het meisje, dus moest hij naar beneden kijken. Zijn haar plakte tegen zijn hoofd aan en zijn staart was nu een dunne lange stok met een paar slierten groen haar aan. Ach hij zou zo wel opgedrogd zijn. Hij flapperde kort me zijn oren, toen een grote vlieg had besloten er een rustplek van te maken. De jonge draak keek weer naar boven, naar de lucht en zijn blik veranderde naar woedend. Hij was een faal kind, gedoemt om niks te kunnen.

[ Houd er rekening mee dat Rhadamanth niet kan praten via zijn stem, alleen na een toevallige aanraking Wink ]
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Estrela



Aantal berichten : 35
Punten : 39
Join date : 13-12-10

Dragon World
Leeftijd: 18
Temmer\draak:
Partner: My heart is like a maze, find your way through it than I'm yours

BerichtOnderwerp: Re: I will rise to fall again.   wo dec 15, 2010 5:34 pm

De draak schudde nee op haar vraag. Estrela vroeg zich af hij wel met mensen kon praten. Maar dat antwoord zou al snel genoeg komen. Toen ze zich had voorgesteld liet de draak een paar grommen en klanken horen. Daarna keek hij haar verontschudligend aan. Estrela keek hem met een glimlach terug aan. Hij kon nog niet praten. De draak ging weer recht opstaan. Hij was nu wel een paar koppen groter dan haar. Het haar van de draak plakte tegen zijn hoofd aan en zijn staart was een dunne stok met een paar sliertjes. Ze keek op toen de draak even met zijn oren bewoog, maar al snel zag ze daar de oorzaak van een grote vlieg. Rustig stond ze op en keek ook even naar de lucht. Daarna keek ze weer naar de groene draak. De draak had een woedende blik. Waarom wist ze niet. Misschien was hij boos op zichzelf. Rustig gaf ze een paar klopjes met haar hand op zijn schouder. 'Het zal je uit eindelijk we lukken. Dat weet ik zeker.'zei ze met een rustige stem. 'Je moet niet opgeven. Op gevers zijn zwak, maar als ik nou jouw kijk ben je niet zwak.' Ze wende rustig haar blik weer op de lucht. Ze vroeg zich af hoe het zou zijn als je een draak was. Door de lucht zweven, zo vrij als een vogel. Ze was een beetje jaloers. Zij kon nooit leren vliegen. Maar deze draak kon het nog leren. Hij moest iemand hebben die het hem uitlegde en daarna veel gaan oefenen. Om alles in je eentje te doen is niet makkelijk. Het is niet onmogelijk. Maar het is veel moeilijker. Rustig wende ze zich weer tot de draak en keek hem met een glimlach aan.

(was het even vergeten Very Happy )
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Rhadamanth



Aantal berichten : 48
Punten : 62
Join date : 24-08-10

Dragon World
Leeftijd: 2 jaar
Temmer\draak: -
Partner: -

BerichtOnderwerp: Re: I will rise to fall again.   za jan 01, 2011 11:23 pm

Toen hij een aanraking voelde op zijn schouder, schoot zijn hoofd richting Estrela. Hij had nog nooit een aanraking van een mens ervaren. Het voelde raar, om haar huid op die van hem te voelen. 'Het zal je uit eindelijk we lukken. Dat weet ik zeker.' Hij schudde met zijn hoofd. Rhadamanth zou nooit kunnen vliegen, hij wist het gewoon. Een laag, rommelend geluid kwam uit zijn bek terwijl hij richting schaduw stapte. Zijn kop hing laag en hij sleepte zijn staart mee over de grond. 'Je moet niet opgeven. Op gevers zijn zwak, maar als ik nou jouw kijk ben je niet zwak.' hoorde hij Estrela's stem achter zich. Hij wou haar zeggen dat het hem toch nooit zou lukken, hij was wél zwak. Hij vroeg zich af wat Toxic van hem vond. Zijn pleegmoeder. Hij was dan nu wel lid van de Night Warriors, de beruchtste groep van DW, maar paste hij daar wel? Was hij wel slecht genoeg? Hij gromde binnensmonds. Ach, hij zag wel wat er met hem gebeurde. Zuchtend liet hij zichzelf neerploffen, en veel moeite om in een comfortabele houding te gaan liggen deed hij niet. Hij moest vliegen, ookal werd het zijn dood. Hij tuurde naar het meisje, die hem glimlachend aankeek. Op zijn snuit verscheen een zwakke glimlach. Plots spookte Sombra door zijn hoofd. Ookal was ze zijn pleegzus, ze waren geen bloed verwanten. Ze was speciaal. Maar wat zou er gebeurt zijn als Race niet was komen opduiken nadat de mistschorpioenen hen hadden aangevallen? De jonge draak zuchtte diep. Dat zou hij nooit weten.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Estrela



Aantal berichten : 35
Punten : 39
Join date : 13-12-10

Dragon World
Leeftijd: 18
Temmer\draak:
Partner: My heart is like a maze, find your way through it than I'm yours

BerichtOnderwerp: Re: I will rise to fall again.   do jan 06, 2011 5:33 pm

Het hoofd van de draak schoot haar kant op toen ze hem aanraakte, maar voor de rest gebeurde er niks. Toen ze was had gezegd schudde hij met zijn hoofd. Een raag rommelend geluid was uit zijn bek te horen toen hij naar de schaduw liep. Hij liep er niet echt vrolijk bij. Eerder verdrietig. Was hij echt van plan om op te geven. 'Je moet niet opgeven. Op gevers zijn zwak, maar als ik nou jouw kijk ben je niet zwak.'zei ze bemoedigend tegen hem en wende haar blik weer op de lucht.
Ze hoorde een plof een keek weer naar de draak. Die lag nu op de grond. Ze keek hem glimlachend aan. En hij glimlachte flauwtjes terug. Rustig liep ze zijn kant op en ging naast hem zitten. Rustig aaide ze hem over zijn huid. Het voelde raar aan met de schubbe erop. Ze was niet zo vaak dichtbij en draak geweest. En meestal had ze ze ook niet aangeraakt. Zou ze er aan wennen als ze een eigen draak zou hebben. Waarschijnlijk wel. Omdat je jouw draak wel elke keer zou aanraken als je hem zag. Maar die had ze niet dus zou ze er niet aan wennen. Misschien als ze heel vaak draken zou tegen komen. Maar dat gebeurde niet. Ze kwam er bijna nooit een tegen. Ze vroeg zich af of ze een soort van draken afweer schild om zich heen had. Maar dat kon niet. Ze wist zeker dat ze geen krachten had. Mensen hadden dat niet. Zulke dingen waren alleen voor draken. Anders was je een draak in een vermomming. Wat ook niet al te vaak zo was. Ze had er nooit een ontmoet alleen ze had er wel van gehoord.

(kon me niet echt concentreren, dus er kunnen wat fouten in zitten)
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: I will rise to fall again.   Vandaag om 3:16 am

Terug naar boven Go down
 
I will rise to fall again.
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Dragon World :: Amnizai :: Hydra waters :: Diepe rivieren-
Ga naar: