PortalPortal  IndexIndex  FAQFAQ  ZoekenZoeken  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  

Deel | 
 

 The Only Option Is To Survive.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Toothless

avatar

Geslacht : Vrouw Aantal berichten : 42
Punten : 58
Join date : 10-09-10
Leeftijd : 22
Woonplaats : In Je Boekenkast.

Dragon World
Leeftijd: My Youth Is Eternal
Temmer\draak: Never.
Partner: Are You Insane?

BerichtOnderwerp: The Only Option Is To Survive.   vr nov 19, 2010 10:22 pm

Huong

Stevig beende de adolescente door de sneeuw die tot midden haar schenen reikte. Ze had haar armen om zich heen geslagen, in de hoop het warmer te hebben. Al haar roze gewaden, die sterk afstaken tussen het wit van de sneeuw, dansten wild op de wind. De sneeuw die op haar voorhoofd waaide voelde kil en prikkeling aan. Het voelde net alsof iemand messcherpe kleine mesjes naar haar toe gooide en zij ze niet kon ontwijken. Dit was dus de harde kant van de natuur; maar zij was niets vergelijken met het onoverwinnelijke lot. Ze kon niets zien, alleen maar wit en verder niets. De wind scheurde langs haar ledenmaten, pijnlijk en als scheurpapier. Ze had haar ogen tot spleetjes geknepen en probeerde wanhopig iets te zien. Dit beviel haar niets, helemaal niets zelfs. Het grote dreigende, maar toch welkome, grijze rotsige achtergrondkleur kwam als een verlossing voor de dievegge. Zo snel ze kon beende ze ernaar toe. Maar iedere keer als ze haar been op de grond zette leek het alsof de sneeuw haar probeerde naar onder te trekken, en haar nooit meer naar boven te laten gaan. Hij trok vervelend aan haar benen, maar ze zette zich eroverheen en zette door. Toen ze de grens tussen buiten en overdekt passeerde voelde het als een ware last die van haar schouders viel.
Uitgeput leunde ze tegen de wand van de grot en zakte ze naar onder. Ze sloot haar ogen en hijgde diep. Haar longen vulden zich pijnlijk met lucht, maar het voelde heerlijk. Rustig draaide Huong haar hoofd en keek ze verder de grot in; hij was aarde donker verderop. Ze zou maar gewoon hier blijven zitten aan de rand de grot. Een onheilsspellend gebrul galmde door de grot. Geschrokken sperde Huong haar ogen wijd open en keek ze de grot verder in. Het lukte haar niet om verder te kijken dan een paar meter door het geringe licht. Met al haar zenuwen alert stond ze op. Een van haar handen betaste lichtjes met zijn vingertoppen de wand van de muur, zoekend naar trillingen. Terwijl de andere afgleed naar haar dolk. Met ogen tot spleetjes getrokken bleef ze de grot verder in staren. Ineens kwam er een harde windvlaag die de adolescent een paar stappen naar achter dwong te zetten. Ze stond weer in de ijzige kou. Met een ernstige uitdrukking keek ze nog steeds strak naar grot. Weer dat angstaanjagende gebrul. Ze kon in deze conditie niet vechten, nee. Ze zag amper wat. Ze kon niets anders dan vluchten.
Zo snel ze kon zette de adolescent het op een rennen. Maar tevergeefs. Ze voelde hoe het stof van haar broek, bij de plaats van haar dij, werd verschroeid. En daarna een onverdraaglijke pijn die al snel veranderde in verlamming. Maar ze kon geen druk meer zetten op haar been. Geschrokken draaide ze zich om. Ze keek recht in de ogen van een afschuwelijk monster. Zijn blik ging recht door haar heen. Ik ben er geweest, dacht ze, al de hoop varend latend. Ze kon niets meer met haar been zo; helemaal niets. Maar op de een of andere manier trok het beest zich terug. Ongelovig staarde Huong ernaar. Nogal verward keek ze naar haar been; er zat een groot gat in. Er moest iets dwars door haar dij zijn gegaan. Er kwamen zwarte vlekken in haar beeld. Snel scheurde ze een lange reep stof van haar gewaden af en bond ze het wanhopig om haar been. Het bloeden viel niet te stoppen. De duizeligheid kwam al snel. Haar gewonde been meeslepend, liep ze verder. Hopend om ergens hulp te vinden, ook al wist ze maar al te goed dat niet te vinden.
De storm was gaan liggen. Het tijdsbesef was inmiddels verdwenen. Het besef dat ze eigenlijk nog steeds leefde en strompelde was ook weg. Alles was weg. Ze bleef strompelen, zonder enig doel. De stof die strak rond haar dijwond was gebonden was bijna geheel rood gekleurd op de plaats waar de wond zat. En dikke rode stralen baanden zich een weg over haar been naar onder. Ze had een bloedspoor achter zich lopen. De sneeuw was al een stuk minder hoog, gewoon tot aan haar zolen. Ineens zette ze een stap verkeerd en verzwikte ze haar enkel, bij haar gezonde been. Ze viel hard op de grond. Hijgend draaide ze zich op haar rug en staarde ze naar boven. Haar zicht was wazig en ze had al de hele tijd last van tunnelvisie. Haar oogleden voelde zwaar aan. Maar ze zou zich niet gewonnen geven. Ze voelde dat dit niet haar moment was om te gaan, niet het moment was om zich bij Tarik te voegen. Nee, ze moest nu niet opgeven. Opeens hoorde ze vaagjes iets… Het klappergeluid van vleugels, pootstappen… Maar ze had de energie niet om zich om te draaien en te zien wat er op haar afkwam; ze had momenteel al haar energie nodig om bij bewustzijn te blijven.

- Alleen met toestemming, graag en danku. -
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Sky
Admin
avatar

Soort : Draak
Geslacht : Vrouw Aantal berichten : 818
Punten : 1071
Join date : 12-04-09
Leeftijd : 21
Woonplaats : Rijswijk (vlak bij Den Haag)

Dragon World
Leeftijd: Veel ouder dan jij in ieder geval
Temmer\draak: -
Partner: Love isn't so simple wen you're the only one in your species

BerichtOnderwerp: Re: The Only Option Is To Survive.   za nov 20, 2010 12:12 am

Zoals altijd riepen de bergen haar, de wind droeg haar over de witte kappen van de hoge toppen die glinsterden in het zonlicht. Ze vloog op een rostig tempo. Haar reuzachtige vleugels doorkliefden de lucht geruisloos en zonder moeite hielden ze het gigantishe witgeschubde lijf van de grote draak in de lucht. De rustige gang straalde kracht en weisheid uit. Zoals de godin van de wind daar vloog; kalm en beheerst leek er niets op de wereld dat de rust kon verstoren. Een koude windvlaag van onderen veroorzaakte lichte turbulentie. Een normale draak zou dit misschien niet eens gemerkt hebben. Maar zij onderscheidde duizende woorden in de vorm van zinnen en verhalen. Als een fluisterende stem klonk er een naam die iets in haar houding deed veranderen. Niemand zou haar reden voor deze verandering doorhebben, maar de stem van de wind was betrouwbaar en ze wist wat haar te doen stond. De wind draaide, haar richting veranderde. Ze daalde, zonder met haar vleugels te slaan gleed ze geruisloos van een onzichtbare helling van lucht. De scherpe, eizerachtige geur van bloed prikte in haar gevoelige neus als doorns in een onbeschermde mensenhuid. Ze merkte beweging op en wist dat ze niet veel later had moeten zijn. Ze landde voor de draak, geruisloos maar zeker niet onopgemerkt. Haar witte schubben versmolten niet met de sneeuw evenals de draak voor haar niet versmolt met de grot. Ze was tot tweemaal toe zo groot als de draak. Een rottende geur maakte haar duidelijk dat deze draak nog geen moment geleden een aanval had gebruikt. Er was dus al iemand in gevaar. En Sky wist wie. Ze hoefde maar een stap naar voren te zetten en haar massieve kop te heffen om de draak duidelijk te maken dat hij geen partij voor haar was: Hij trok zich terug. De geur van bloed was sterk op deze plek. De gewonde zou het zonder haar hulp (...) niet lang overleven. Ze keek een moment de draak na voor ze zich omdraaide en zich in de grot begaf. Haar nagels tikten zachtjes op de stenen vloer onder de dunne laag sneeuw. Voor haar lag een bloedspoor. Ze liep door terwijl haar bijzondergekleurde ogen langzaam wenden aan het donker. Een aantal meters voor haar lag een gestalte. Met een zacht fluisterende stem vol vertrouwen noemde ze een naam. Haar kalme blik toonde een sprankeling van bezorgtheid. Zij had een oplossing maar de gestalte moest ermee instemmen. Ze wist dat het kon en ze wist dat het nodig was. Haar blik bleef gericht op de versnipperde viguur voor haar. Gewond en omgeven door de geur van bloed. 'Ik kan u helpen, maar ik heb uw toestemming nodig' ze moest haar kop laag houden om zich niet te stoten aan de ijspegels 'De kracht die ik in bezit heb kan u helpen te overleven, maar u moet opgeven wat u in dit leven gekend heeft.' de enige woorden die hoefden te klinken waren de woorden van toestemming. Dan zou Sky doen wat ze moest doen en haar helpen met wat haar het leven zou kosten. Dit was een belangrijke keuze.

_________________
Like the wind in the willows,
like the birds in the sky,
white dragon,
You will fly.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Toothless

avatar

Geslacht : Vrouw Aantal berichten : 42
Punten : 58
Join date : 10-09-10
Leeftijd : 22
Woonplaats : In Je Boekenkast.

Dragon World
Leeftijd: My Youth Is Eternal
Temmer\draak: Never.
Partner: Are You Insane?

BerichtOnderwerp: Re: The Only Option Is To Survive.   za nov 20, 2010 12:29 am

Huong

Er zat een vreemd piepje op de achtergrond iedere keer als ze inademde. Ze had het aan haar getrainde zintuigen te danken dat ze nog een beetje kon functioneren. En de zachte stem kon onderscheiden van het gesuis in haar oren. Het gesuis bestond voornamelijk uit vage stemmen. Die haar leken te roepen, vragend om mee te komen. Haar uit haar lijden te trekken, al haar lijden. Ze wist wat ze waren: de stemmen van de dood. ’Ik kan U helpen, maar ik heb Uw toestemming nodig,’ sprak de stem. Ze herkende hem vaagjes ergens van… Evenals het formele gedrag, waarin de persoon weigerde de tutoyeren. Maar haar hersenen werkten traag en ze kon niet achterhalen wie het was. ’De kracht die ik in bezit heb kan U helpen te overleven, maar U moet opgeven wat U in dit leven gekend hebt.’ Was dit een vage droom? Het voelde allemaal onecht. Alles op geven wat ze gekend had? Daar had ze geen moeite mee. Het enige wat ze gekend had was verdriet en pijn.
Het lukte haar met moeite haar hoofd een beetje op te tillen. Ze zag vaagjes een gestalte dat ze vrijwel meteen herkende. Het statige en wijsheid uitstralende gestalte van Sky viel niet in vergetelheid te vallen. ’Sky?...’ klonk haar stem zwakjes. Ze kende de draak nog. Maar al te goed. Vooral omdat ze haar hele verhaal had verteld aan de draak, zonder enige tegenstribbeling. En Sky had haar nieuwe hoop gegeven. Het leek alsof de draak iedere keer wist wanneer ze moest komen. Zelfs ook deze keer; toen ze hier lag, op sterven na dood. ’Je kent me al lang genoeg om te weten dat ik me niet -’ haar stem stierf weg en maakte plaats voor pijnlijk gekreun, ’…Me niet zomaar uit het veld laat slaan,’ maakte ze haar zin af. Ze sloot haar ogen. ’Ik heb niets meer, dus heb ik ook niets om op te geven.’ Haar stem brak en ze voelde hoe haar hart langzamer begon te pompen. ’Doe wat je wilt, doe je best. Mijn toestemming…’ Opnieuw kreunde ze pijnlijk. ’Heb je…’ Haar stem stierf weg in de wilde wind die onverbiddelijk waaide. Het enige wat Huong nog kon doen was al haar energie stellen op het bij bewustzijn blijven. Want ze wou kostte wat het kost weten wat Sky met haar ging doen.

- Sorry voor korte post, maar moet gaan (; -
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Sky
Admin
avatar

Soort : Draak
Geslacht : Vrouw Aantal berichten : 818
Punten : 1071
Join date : 12-04-09
Leeftijd : 21
Woonplaats : Rijswijk (vlak bij Den Haag)

Dragon World
Leeftijd: Veel ouder dan jij in ieder geval
Temmer\draak: -
Partner: Love isn't so simple wen you're the only one in your species

BerichtOnderwerp: Re: The Only Option Is To Survive.   za nov 20, 2010 12:52 am

De wind ging als bij de laatste harteklop liggen. Sky liet haar kop zakken. Het had enige momenten geduurt voor Huong hara krachten had ophoopt voor deze laatste woorden. Sky had begripvol geknikt. Met haar neus vlakbij het uitgeputte lichaam van Huong ademde ze in. Een vreemde gloed kwam van het mensenlichaam. Een lichtblauwe rozige mist kwam uit het lichaam en verdween in beide neusgaten. Sky hief haar kop. De huid op Huongs lichaam werd grijs, het leek te versmelten en te vervagen. Ze sloot haar ogen, wachtte een moment en ademde toen lang uit. De vreemde mist verscheen boven het lichaam, of wat er nog van over was. Het kolte rond, verkleurde. De overblijfselen van het lichaam werden in de vormen opgenomen. Sneeuw stoof op en vermengde zich. Sky bleef uitademen. Alsof het nooit zou ophouden. Plots stopte de grote witte draak. Het geheel voor haar veranderde continue van kleur en vorm maar nu ze was opgehouden met uitademen begon het licht te geven. De amulet om haar hals gloeide, een klein strengetje wittige mist verscheen en voegde zich in wat zojuist gecreeëerd en veranderd was. Sky fluisterde zachtjes vele zinnen en spreuken. Ze waren als de stemmen van de dood maar vormeel, vriendelijk en licht. Woorden vloeiden in elkaar over terwijl de viguur voor haar de laatste vormen aanpaste en langzaam minder ging gloeien. Traag zakte de donkere gestalte neer. De sneeuw in de grot was bijna geheel verdwenen. Sky was vermoeid maar dat zou na een korte rust plaatsmaken voor kracht. Ze ging voorzichtig bij de gestalte op de grond liggen en krulde haar lichaam, kop en staart rond wat er in de grot lag zodat het beschermd en omringd werd door een veilig gevoel en een warm lichaam. De geur van bloed was weg en de stilte was als oorverdovend. Ze hield haar bijzondere ogen open, haar blik gericht op de ingang en de gestalte die ze beschermde. Het licht dat de grot binnenviel was vaag. De kalme golving van grijs in haar blauwe ogen liet merken dat ze gezond was. De verandering in haar ogen, de kleine nuances maakten enkel zij die het wisten duidelijk dat ze moe was. Slaap zou later komen, nu waakte ze en rustte ze alleen over de donkere gestalte die zij met haar lichaam omringde en beschermde.

_________________
Like the wind in the willows,
like the birds in the sky,
white dragon,
You will fly.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Toothless

avatar

Geslacht : Vrouw Aantal berichten : 42
Punten : 58
Join date : 10-09-10
Leeftijd : 22
Woonplaats : In Je Boekenkast.

Dragon World
Leeftijd: My Youth Is Eternal
Temmer\draak: Never.
Partner: Are You Insane?

BerichtOnderwerp: Re: The Only Option Is To Survive.   za nov 20, 2010 2:30 pm

Huong

Eindeloze duisternis maakte zich meestal over het zicht van de adolescent wanneer ze haar ogen sloot. Hij was kil, maar het deed haar niets. Ze was nog bij bewustzijn en daar ging het om. Maar ineens kwam daar een vaag lichtpuntje. Al de duisternis verging alles werd wit. Het voelde alsof ze zweefde, in het niets. Ze keek naar haar wond, maar ze voelde hem niets. Ze voelde niets. Snel greep ze naar haar hoofd toen er een erge migraine de hoek om kwam kijken. Ze kneep haar ogen dicht, het deed vreselijke pijn. Maar opeens voelde het alsof alles dat in haar hoofd omging werd opgezogen. Bang sperde ze haar ogen open. Ze wou schreeuwen; maar er kwam geen geluid uit haar keel. Geen toon over haar lippen. Alles verdween. Herinneringen vervaagde, gedachtes verdwenen. En voor ze het wist was er niets meer. Met afwezige en verwarde ogen staarde ze in het wit. Ze liet haar handen zakken en keek naar haar handpalmen. Alles was weg. Alleen de basisgedachtes waren er nog. De gedachte aan in leven blijven, aan eten… Die soort gedachtes. Ze bekeek de rug van haar handen en toen weer de handpalmen. Wat was dit? Wie was ze, en nog een betere vraag… Waar was ze? Ze had alles verloren, zoals Sky haar al had gewaarschuwd, maar zijzelf kon zich er niets meer van herinneren. Van niets eigenlijk. Al haar herinneringen in haar bijna achttien jarige leven… Alles was weg. Ze kon niet eens meer haar naam herinneren, maar als al dacht dat dat het ergste was, zat je goed mis. Ze kon geen woorden uit haar keel krijgen. Ze wist niet meer hoe het moest. Ze wist überhaupt niet meer wat het concept praten betekende. Ineens doorboorde een helse pijn haar lichaam. Het verspreidde zich door al haar ledenmaten, al haar organen. Het brandde, maar ze wist niet hoe ze erop moest reageren… Had ze nog wel emoties?...

Toothless

Een tijdje lag het zwarte lichaam er levenloos bij na de transformatie. Maar heel langzaam begon zijn flank op en neer te gaan, hij leefde nog. In zijn gedachtes speelde zich een hele hoop af. De eerste gedachtes die hij nog had van toen hij… Een vaag wezen was, met vage rondingen begon te vervagen. Het wezen zag er vrouwelijk uit, maar hijzelf voelde zich niet echt vrouwelijk. In tegenstelling zelfs, hij voelde zich vrij mannelijk. Het duurde niet lang of alles was weg. Er waren geen herinneringen meer, geen gedachtes. Niets. Wel was er die warmte. Iets hield hem warm, maar wat was een raadsel. Wel voelde hij zich uitgerust, alsof hij eeuwen had geslapen en zijn spieren wou strekken. Zijn oogleden voelden zwaar aan, maar toch zette hij zich eroverheen en opende ze hem. Langzaam hief hij zijn kop op en keek om zich heen. Hij keek naar zijn zwarte opgerolde lichaam en liet toen zijn blik afdwalen naar het, in zijn ogen, gigantische witte gestalte dat zich om hem een krulde. Het was groot en gespierd. Maar het voelde vertrouwelijk. Met grote ogen keek hij naar de kop van het wezen. De trekjes van haar gestalte kon hij terugvinden in dan van zichzelf. Ze hadden beiden een staart, vleugels… Maar hij was klein en zwart en zij was groot en wit. Hij wou zijn mond openen en wat zeggen, maar hoe moest je praten? Een gokje wagen kon geen kwaad. Langzaam opende hij zijn bek en probeerde hij er geluid uit te krijgen. Maar het enige wat eruit kwam was een vaag geluidje, dat op een soort kruising tussen gegrom en gemiauw klonk. Wat was dit alles? Wat was hij, wat deed hij hier… En wie was hij eigenlijk?
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Sky
Admin
avatar

Soort : Draak
Geslacht : Vrouw Aantal berichten : 818
Punten : 1071
Join date : 12-04-09
Leeftijd : 21
Woonplaats : Rijswijk (vlak bij Den Haag)

Dragon World
Leeftijd: Veel ouder dan jij in ieder geval
Temmer\draak: -
Partner: Love isn't so simple wen you're the only one in your species

BerichtOnderwerp: Re: The Only Option Is To Survive.   zo nov 21, 2010 9:54 pm

De jonge zwarte draak leek langzaam te ontwaken. Ze glimlachte vriendelijk naar het zwarte schepseltje. Huong had ene nieuw lichaam met alleen instinkt en een vage schets van karakter als herseninhoud. Sky zou de eerste tijd bij hem blijven om hem wat dingen te leren over het overleven. Ze wist dat de spraak verdwenen was, mogelij zou deze nooit meer terugkomen. Sky moest een aantal keuzes maken voor deze jonge draak en ze besloot een aantal standaart dingen die als het goed was ver in het instinkt zaten omhoog te halen. Sky hief haar kop een beetje van de grond zodat ze kon praten maar niet intimiderend overkwam. Ze zou beginnen met de taal en een naam. De Taal der Draken was voordehand liggend omdat de meeste woorden daarvan in het instinkt van de draak liggen. Ze knikte toen de geluidjes door de stille grot klonken. Ze bedacht een simpele naam 'Toothless, jonge draak. Ik ben Sky, draak van de wind.' begon ze in de Taal der Draken. Als het goed was zou Toothless dit moeten hebben verstaan aangezien deze taal ingebouwd zat. Het enige wat hoefde te gebeuren was het ophalen van de woorden. Daarna zou ze wel beginnen met het ophalen van het jachtinstinkt en het leren vliegen. Ze keek de jonge draak in zijn gele ogen. Ze ging met haar ogen over het lichaam van de zwarte draak en ging na of alles goed was gegaan. Het leek erop dat Toothless het gehaald had en gezond was. Daar was ze blij om maar hij had nog een lange weg te gaan. Sky zou hem helpen die weg goed te begaan en zorgen dat hij de goede kant op zou gaan en hij straks zelf zijn weg kon vervolgen. Alleen Sky wist wie deze draak ooit geweest was en nooit meer zou zijn.

_________________
Like the wind in the willows,
like the birds in the sky,
white dragon,
You will fly.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Toothless

avatar

Geslacht : Vrouw Aantal berichten : 42
Punten : 58
Join date : 10-09-10
Leeftijd : 22
Woonplaats : In Je Boekenkast.

Dragon World
Leeftijd: My Youth Is Eternal
Temmer\draak: Never.
Partner: Are You Insane?

BerichtOnderwerp: Re: The Only Option Is To Survive.   zo nov 21, 2010 11:38 pm

De glimlach die het witte wezen hem schonk stelde hem gerust. Kalm keek hij naar haar. ’Toothless, jonge draak. Ik ben Sky, draak van de wind.’ Ze bewoog haar mond en er kwam geluid uit. Een eleganter geluid dan bij hem. Maar al snel begon alles in zijn hoofd te werken. Hij begon woorden te onderscheiden. En uiteindelijk wist hij wat ze had gezegd. Hij staarde eventjes langs haar hoofd in het niets. Was hij een draak? En dan moest Toothless vast zijn naam zijn… Eventjes fronste hij; wat is een draak eigenlijk? Nou, hij was er een en zij was er eentje. Dus het was vrij simpel om daaruit te komen. Maar zijn naam… Waar had hij die aan te danken. Wat betekende hij. Vast wel iets met zijn uiterlijk. En hij zou er vast nog wel achterkomen naarmate tijd zou verstrijken. Blij keek Toothless weer naar de witte draak genaamd Sky. Hij zou nog wel wat moeite gaan hebben met het verstaan van haar, maar alles zou wennen. Hij keek eventjes weer naar zijn lichaam. Waarom herinnerde hij zich niets? Waarom wist hij niets meer? Waarom kon hij niet praten? Duizenden vragen spookten rond in het hoofd van de zwarte draak. Zijn blik bleef haken op zijn vleugels. Hij voelde ze niet, kon hij ze überhaupt wel bewegen? Hij liet een zacht ‘Prr’ geluidje klinken op een vragende toon om zich vervolgens weer op Sky te richtten. Eigenlijk hoefde hij geen antwoord meer te hebben toen hij haar ogen ontmoette. Ze zag er moe uit. Hij trok gewoon uit het niets de conclusie dat zij iets belangrijkst voor hem moest hebben gedaan… Iets waardoor hij zijn geheugen verloor en waardoor zij zo moe was.

Hij bleef nog eventjes liggen maar besloot toen op te staan. Het ging eigenlijk moeilijker dan verwacht. Hij wankelde een beetje toen hij pas op zijn vierpoten stond. Het voelde ze onbekend, als hij het nog nooit had gedaan. Weer kwamen er nieuwe vragen in zijn hoofd opduiken, maar hij negeerde ze. Hij schudde zijn hoofd en keek toen weer naar Sky. Hij zou de wacht wel houden, als zij zou slapen. In een vaag, dronken wankelend gangetje liep hij een stuk bij haar weg. Hij leunde tegen een van de wanden van de muur op en keek toen over zijn schouder. Hij moest de andere kant op. Met veel moeite wist hij om te draaien en, als schuivend langs de wand, naar de andere kant te lopen. Daar ging hij rustig zitten. Hij wou zijn staart om zich heen slaan, maar ook deze voelde hij niet evenals zijn vleugels. Nogal bezorgd keek hij ernaar. Wat was dit toch allemaal… Hij keek eventjes naar Sky. Zij zou vast al de antwoorden hebben… Maar ze moest nu rusten. Hij gaf een knikje, als teken dat ze kon uitrusten, en richtte zich toen weer op het wit buiten. Wat was die dikke, zachte, deken die daar buiten lag eigenlijk? Het kwam uit de luchtvallen als vage witte bolletjes die zich vervolgens nestelden in het deken. Nieuwsgierig keek Toothless ernaar.

- Sorry, m'n inspi is weg gewaaid ;x... -
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Sky
Admin
avatar

Soort : Draak
Geslacht : Vrouw Aantal berichten : 818
Punten : 1071
Join date : 12-04-09
Leeftijd : 21
Woonplaats : Rijswijk (vlak bij Den Haag)

Dragon World
Leeftijd: Veel ouder dan jij in ieder geval
Temmer\draak: -
Partner: Love isn't so simple wen you're the only one in your species

BerichtOnderwerp: Re: The Only Option Is To Survive.   za nov 27, 2010 10:22 pm

Sky glimlachte en knikte terug waarna ze haar kop op de stenen liet rusten. Transformatie's zogen werkelijk de energie uit je. Het duurde niet lang of ze sliep. Ze had een kalme slaap waarin haar hartslag en ademhaling zoals bij ieder ander omlaag gingen. Ze had al duizenden jaren door hoe dromen bestuurd konden worden. Alleen voorspellende dromen kon ze niet beheren. De droom die ze had stelde niet veel voor. Omdat ze nooit nachtmerries had gingen haar dromen vaak over de grot die ze had hier in DW. Ze droomde dan vaak dat de oude boom bij de ingang van de grot in bloei stond en de wind de bloesem het dal in blies. Maar deze droom was anders. Waarschijnlijk door de uitputting die ze onderging misschien om een andere reden maar deze droom week af:
Er stond geen wind, de boom was kaal en het was koud in het dal waarin haar kalme grot lag. Ze nam de moeite niet het te laten waaien en ze keek naar beneden het dal in. Beneden was het kleine meer met het smeltwater van de ijskappen op de bergen. Ze volgde een ijsblauw riviertje omhoog tot het tussen de bergen verdween. De sneeuw op de toppen was anders; het wat minder, de kleur was anders; grijzer en de bergen waren gesleten en ronder. Ze besloot een eindje te vliegen om te zien of er meer anders was. Achter de bergen waren niet langer meer de groene velden. Er was geen sneeuw en er warewn alleen mensenbouwsels die er vreemd en grijs uitzagen. Sky kapte de droom af en wekte zichzelf: Ze wilde de toekomst niet zien.
Toen ze haar ogen opende was het licht buiten. Ze hief haar kop en bedacht nog net op tijd dat ze in de kleine grot met de ijspegels lag. Ze stootte toch een langere ijspegel van het plafond met een van haar horens. De scherpe punt bevroren water viel kapot op de stenen vloer van de grot. Sky zuchtte en zocht met haar blik naar Toothless. Waar was hij? Ze zag het zwarte draakje een eindje van haar weg en glimlachte tevrede. Het werdt tijd dat ze hem leerde vliegen en de wereld zou laten zien. Met namen jagen was belangrijk.

_________________
Like the wind in the willows,
like the birds in the sky,
white dragon,
You will fly.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: The Only Option Is To Survive.   

Terug naar boven Go down
 
The Only Option Is To Survive.
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Dragon World :: Amnizai :: Wyvern mountains :: De ijzige toendra-
Ga naar: