PortalPortal  IndexIndex  FAQFAQ  ZoekenZoeken  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  

Deel | 
 

 Destruction

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Gast
Gast
avatar


BerichtOnderwerp: Destruction   za okt 30, 2010 12:19 am

Atelic sloeg nogmaals met zijn vleugels en zijn snelheid nam toe. De wind woei in zijn gezicht en hij genoot van het gevoel om even niets aan zijn hoofd te hebben. Hij maakte zich geen zorgen, zijn oude verblijfblaats had hij een paar honderd kilometers achter gelaten en hij maakte zich niet druk om de situatie waar in hij zich bevond. Natuurlijk was deze omgeving nieuw voor hem en had hij geen plaats om te overnachten maar Atelic zat absoluut niet op tegen een nachtje in de blote hemel slapen, dat was hij zelfs gewend. De omgeving was anders en nieuw maar dat was ook geen punt, dat maakte het juist spannend toch? Een nieuw begin, nieuwe rondes, nieuwe kansen, dacht Atelic maar.
Plotseling trok iets Atelic's aandacht. Hij sloeg zijn ogen neer naar de grond onder hem. De loofbossen onder hem handen plaats gemaakt voor een door en verwoest landschap. Alles was zwart, verkoold en verwoest. Atelic wilde net tot de conclusie komen dat de oorzaak hiervan een uit de hand gelopen brand moest zijn geweesd toen hij zag dat hij boven een enorme krater vloog. Hij keek om zich heen en zag dat de krater zich in alle richtingen uitstrekte, honderden meters ver. Wat is dit? vroeg Atelic zich af. Hij speurde de omgeving af naar teken van leven maar er was niets te zien op een roofvogel in de verte na. Wat kan zo'n enorm gat in de grond veroorzaken? Toen Atelic opmerkte dat er brokken zwarte steen op de grond lagen wist hij het antwoord al. Het was een meteoriet geweesd die de boel in de fik had gestoken en alles had verwoesd. Vandaar deze krater in de grond. Atelic spreidde zijn vleugels en zoefde in een simpele duikvlucht naar beneden. Hij landde soepel op zijn poten op de zwarte grond die onmiddelijk afgaf en zwarte vegen maakte tussen zijn tenen - maar daar had Atelic geen erg in. Zijn oog viel op een grote zwarte steen die nu voor zijn voeten lag. Hij boog zijn hoofd en gaf een tikje tegen het ding. Het bewoog een klein beetje heen en weer en rolde toen weer terug op zijn plaats, exact zoals een steen zich hoorde te gedragen. Het gewicht was hetgene dat Atelic opviel en dat bevestigde voor hem dat hier een meteoriet was ingeslagen. Niet dat dat hem nog niet duidelijk was, met zo'n enorme krater in de grond en met een volledig verwoesd gebied. Het was alleen de vraag aan Atelic waar de steen was gebleven. Zo'n enorme krater was veroorzaakt door een meteoriet maar waar was deze gebleven? Het was nou niet logisch dat de steen pootjes zou hebben gekregen en weg zou zijn gelopen. Er zou ook vast niemand zijn geweesd die de steen zou hebben weggedragen, meteorieten waren namelijk enorm zwaar. Daar kon zelfs een flinke volwassen mannetjes draak niet tegenop, dat kon zelfs een baby zien. Maar nu was dus de vraag: waar was de steen dan wel?
Plotseling werd Atelic's aandacht een andere kant op getrokken. Een geluid drong zijn gehoor binnen en het klonk als voetstappen maar hij was niet in staat om te herkennen van wie of wat omdat hij te geobsedeerd bezig was geweesd met zijn steen. Atelic's ogen speurden de omgeving af, hij had zelfs niet goed gehoord waar het geluid vandaan kwam.
Terug naar boven Go down
Leona

avatar

Geslacht : Vrouw Aantal berichten : 251
Punten : 289
Join date : 27-03-10
Leeftijd : 22
Woonplaats : Onder het afdakje, naast die prullenbak <3

Dragon World
Leeftijd: 476, rond 550 lichamelijk volwassen ^^
Temmer\draak: Warhoofd Laurens ;D
Partner: x

BerichtOnderwerp: Re: Destruction   za okt 30, 2010 2:29 am

Met langzame, men sierlijke stappen liep Leona dieper de krater in. Haar inkblauwe ogen op het gestalte voor zich; voor de mens groot, voor haar een normale afmeting. Haar staart volgde al even vloeiend haar bewegingen, zwiepte hierbij zachtjes heen en weer. De draak was duidelijk gefassineerd door de steen, die de krater veroorzaakt had. 'Kleine dingen kunnen soms een ongelovelijk grote kracht hebben, vind je niet?' sprak ze zachtjes, toen ze merkte dat de draak haar opgemerkt had. Vanuit het opstuivende, zwarte stof werd haar blauwgeschubde lichaam langzaam zichtbaar. Een eindje van de draak en de steen af bleef ze staan, haar blik op het zelfde bolletje aarde gericht. Ze had van deze plek gehoord, genoeg verhalen opgevangen in het voorbij vliegen, en het had haar aandacht gekregen. Langzaam gleed haar blik naar de draak. 'Het wist soms zelfs bewijzen uit van hun oorspronkelijke kracht,' sprak ze zachtjes, bijna melodieus. Ook zij liep met vele vragen, onbeantwoord en wel. Waarom ze precies door was gelopen, bij het zien van de draak die zich vanuit de hemel naar het vaste land verplaatste wist ze niet. Een goed gesprek, waarschijnlijk niet. Vragen om te beantwoorden, of die van haar te laten beantwoorden? He twas haar niet direct duidelijk.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://www.everyoneweb.com/VerhaalElodie/
Gast
Gast
avatar


BerichtOnderwerp: Re: Destruction   za okt 30, 2010 1:19 pm

'Kleine dingen kunnen soms een ongelofelijk grote kracht hebben, vind je niet?' Atelic schrok van de stem die bijna op een fluistertoon werd uitgesproken. Hij draaide zich om, langzaam zoals zijn gebruiken waren. Geen plotselinge bewegingen, rustig en kalm. Hij zag een eindje verderop een grijs-blauwe draak in de verte opdoemen. Zwart zand en as stoof de lucht in. Ze liep sierlijk en lette zó zorgvludig op haar bewegingen dat het bijna arrogant oogde, maar Atelic was niet van plan om vooroordelen te wekken. Op een gegeven moment stopte ze met lopen en kwam tot stilstand. Zelfs dát gebeurde op een sierlijke manier en Atelic vroeg zich af hoe ze dat deed maar besteedde er verder geen aandacht aan omdat uiterlijk vrij onbelangrijk voor hem was. Wat deed het er toe of iemand 'mooi' liep? Niets dus. De draak bleef op veilige afstand staan, was ze bang voor Atelic? 'Het wist soms zelfs bewijzen uit van hun oorspronkelijke kracht,' vervolgde ze en het zag er niet naar uit dat ze angstig was maar schijn bedriegt, wist Atelic te vertellen. Hij hief zijn kop op en keek haar aan. Ze leek beniewd naar de omgeving, haar ogen schoten kort heen en weer en namen deze plaats in haar op. Haar ogen stonden niet vragend, maar dezelfde vragen die bij Atelic te vinden waren, waren te lezen in haar ogen en houding.
'Je hebt groot gelijk,' antwoordde Atelic. 'Het is fascinerend, nietwaar?' Zijn ogen gleden langs de verwoeste omgeving en in zijn mond proefde hij de sterke vieze smaak van as. 'Het is fascinerend dat zoiets...' Atelic knikte naar de steen en gebaarde vervolgens naar de omgeving. 'Deze hele omgeving kan vervagen en verwoesten. Natuurlijk was het vele malen groter dan deze kleine steen, maar het gaat om het idee.' Hij aarzelde even maar nam toen een vriendelijke houding aan. Na zo'n lange reis en na lange tijd van zwijgen was het moeilijk om weer te praten voor Atelic. Hij was van nature al niet zo'n prater maar wist zijn woorden goed te brengen naar de draak die voor hem stond, vond hij zelf.
Terug naar boven Go down
Leona

avatar

Geslacht : Vrouw Aantal berichten : 251
Punten : 289
Join date : 27-03-10
Leeftijd : 22
Woonplaats : Onder het afdakje, naast die prullenbak <3

Dragon World
Leeftijd: 476, rond 550 lichamelijk volwassen ^^
Temmer\draak: Warhoofd Laurens ;D
Partner: x

BerichtOnderwerp: Re: Destruction   za okt 30, 2010 4:50 pm

Haar rustige blik vestigde ze weer op de draak waarbij haar kop wat draaide, bleef verder doodstil staan. Even speelde er een klein glimlachje op haar lippen, waarna ze kort knikte als teken dat ze het eens was met zijn woorden. Fascinerend was het zeker, maar aan de ene kant ook beangstigend. De kracht die dit veroorzaakt had, was groter dan de machtigste draak, iets wat je aan het denken kon zetten. 'De meteoor heeft dit gehele gebied veranderd. Voorzichtig, met haar nek wat uitgestrekt waarbij ze haar neus naar voren stak liep ze op de steen af. 'Blijkbaar is er meer buiten deze wereld dan we dachten,' mompelde ze bedenkelijk, alsof ze hardop tegen zichzelf sprak. Zachtjes en voorzichtig duwde ze haar neus tegen het zwarte gesteente. Haar staart zwiepte zachtjes heen en weer, haar vleugels bewogen even onrustig. Langzaam, met een klein glimlachje trok ze haar kop weer terug, krulde haar nek hierbij en richtte haar blik op de draak. Even nam ze in een oogwenk zijn gestalte in haar op, voor het geval ze hem later nog eens zou ontmoeten. Haar normale, helderblauwe schubben waren een beetje dof geworden door het opdwarrelende stof. Ze schikte haar houding, ging gemakkelijker staan en krulde haar staart een stukje boven de grond naar voren om haar poten heen. 'Wat brengt jou in DW, als ik vragen mag?' bij haar vraag kantelde haar kop een beetje, kwam hierdoor een stukje schuin te hangen.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://www.everyoneweb.com/VerhaalElodie/
Gast
Gast
avatar


BerichtOnderwerp: Re: Destruction   za okt 30, 2010 8:38 pm

'De meteoor heeft dit gehele gebied veranderd,' zei de draak. Ze keek bedachtzaam in het rond en zei vervolgens: 'Blijkbaar is er meer buiten deze wereld dan we dachten.' Die woorden zetten Atelic nóg meer aan het denken. Net had hij zijn vragen over hoe iets zó simpel maar toch zo krachtig kon zijn maar nu kijk hem omhoog naar de lichtbewolke lucht. Daar moest de meteoriet vandaan zijn gekomen, dat stond vast. Waar zouden deze brokstukken anders vandaan komen? Maar wat was daar - daar in de lucht ver boven de twee - dat zoiets krachtigs naar beneden kon slingeren en een hele omgeving weg kon vagen? Er was inderdaad meer dan ze dachten. En de kracht was zeker weten meer dan ze ook verwachtten. Moesten ze dit vrezen? Waren daarboven boosaardige wezens die hun wereld wilden vernietigen door middel van zware stenen? Op de een of andere manier klonk het angstaanjagend maar Atelic werd afgeleid door de draak die voor hem stond. Ze keek hem aan en nam hem in zich op. Atelic voelde zich ongemakkelijk, hij had lang niet gepraten en wist niet wat hij kon zeggen op dit moment. Maar algauw trok de andere draak haar mond open.
'Wat brengt jou in Dragon World, als ik vragen mag?' vroeg ze. Atelic keek haar aan en zuchtte bijna onopmerkbaar. 'Dat is een lang verhaal.' Hij hoopte dat ze bij deze woorden zou afhaken en niet verder zouden vragen maar dat lag bij de meeste draken niet in hun aart. Veel draken luisterden graag naar verhalen en het verleden van anderen, ook al moesten ze daarvoor lang luisteren. Atelic bereidde zich er min of meer op voor om het verhaal te vertellen - waarom zou hij weigeren? Hij wist niet goed hoe hij het moest vertellen, maar de andere draak zou er niets mee opschieten als ze het wist. Als ze het als een soort roddel door zou vertellen zou het Atelic niets kunnen schelen, meer mogelijkheden had ze niet met zijn verleden. Er was echter wel een ander probleem. Atelic wilde de kostbare herinneringen over zijn voor-hem-zelfs-niet-duidelijke verleden niet kwijt. Misschien kon hij een beetje vaag doen daar over...
Acht wat! gromde Atelic wat in gedachten over zichzelf. Hij hoefde alleen maar te vertellen dat hij zijn plaats niet had in het gebied waar hij vandaan kwam en hij was klaar. Wat zeek hij nou? Atelic bromde zachtjes en strafte zichzelf in gedachten voor het piekeren. Daar moest hij echt mee op houden.
Terug naar boven Go down
Leona

avatar

Geslacht : Vrouw Aantal berichten : 251
Punten : 289
Join date : 27-03-10
Leeftijd : 22
Woonplaats : Onder het afdakje, naast die prullenbak <3

Dragon World
Leeftijd: 476, rond 550 lichamelijk volwassen ^^
Temmer\draak: Warhoofd Laurens ;D
Partner: x

BerichtOnderwerp: Re: Destruction   za okt 30, 2010 10:57 pm

Even fronste ze, gewoon bij haar eigen gedachtes. Maar al gauw kwam haar rustige en vriendelijke blik alweer terug toen de draak antwoord gaf. Er speelde een klein grijnsje omhoog bij zijn antwoord. 'Eigenlijk moet ik nu heel erg de neiging onderdrukken om te zeggen dat ik tijd genoeg heb,' hintte ze richting zijn woorden, en dat het haar nieuwschierigheid aardig op deed vlammen. Ze deed een paar stappen, draaide hierbij een stukje op haar plaats om de draak vanuit een rechte lijn aan te kunnen kijken. Haar vragende blik keerde weer terug bij het horen van zijn zachte grom, maar de blik in zijn ogen gaf aan dat hij met zijn gedachtes ver weg was. Ze richte haar kop op, liet haar staart weer zachtjes heen en weer gaan waarbij het zwartgrijze stof hierbij wat opdwarrelde. 'Maar, privé dingen zijn niets voor niets privé. Het was eigenlijk een onbeleefde vraag,' verontschuldigde ze zich, waarbij ze haar blik gauw weer op de steen richtte. Dat had ze beter niet kunnen doen, aangezien haar eigen gedachtes ook meteen weer daarheen vervlogen en de vragen hierbij terug kwamen.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://www.everyoneweb.com/VerhaalElodie/
Gast
Gast
avatar


BerichtOnderwerp: Re: Destruction   zo okt 31, 2010 1:17 am

'Eigenlijk moet ik nu heel erg de neiging onderdrukken om te zeggen dat ik tijd genoeg heb.' De hint was overduidelijk en Atelic protesteerde niet. Wat maakt het ook uit? De draak straalde vriendelijkheid uit, ze was zich erg bewust van haar bewegingen en emoties en wist op de perfecte manier een glimlach op haar gezicht te toveren die weinig omvatte behalve vriendelijkheid en warmte. Daarna ging haar blik over in een vragende uitdrukking maar die vervaagde snel en vervormde naar een bijna schuldbewuste frons. Ze keek Atelic recht aan - iets wat hij niet gewend was. Hij was niet veel in de buurt van anderen, laat staan dat ze hem aan wilden kijken. 'Maar, privé dingen zijn niets voor niets privé. Het was eigenlijk een onbeleefde vraag,' verontschuldigde de draak zich. Ze probeerde op een nonchalante manier haar aandachtspunt te richten op de steen die voor haar lag, maar Atelic wuifde de verontschuldigingen weg.
'Ik neem het je niet kwalijk, nieuwsgierigheid hoef je je niet voor te schamen al moet je er op sommige momenten wel mee oppassen,' suste Atelic. Zijn staart zwiepte heen en weer terwijl hij zijn woorden zocht. Het was raar om te praten, hoe lang had hij al geen gesprek gevoerd? 50 jaar? Misschien 100? 'Ik zal je mijn verhaal vertellen,' vervolgde Atelic. 'Maar misschien is het toepasselijker om ons eerst even voor te stellen? Mijn naam is Atelic, aangenaam.'
Terug naar boven Go down
Leona

avatar

Geslacht : Vrouw Aantal berichten : 251
Punten : 289
Join date : 27-03-10
Leeftijd : 22
Woonplaats : Onder het afdakje, naast die prullenbak <3

Dragon World
Leeftijd: 476, rond 550 lichamelijk volwassen ^^
Temmer\draak: Warhoofd Laurens ;D
Partner: x

BerichtOnderwerp: Re: Destruction   zo okt 31, 2010 1:31 am

Haar blik ging langzaam terug naar de draak terwijl hij sprak, waarbij er automatisch een klein glimlachje op haar lippen omhoog kwam. 'Dat heb ik vaker gehoord,' kwam het er nogal schuldbewust uit, waarbij ze nogal kleintjes grijnsde. bij zijn volgende woorden kon je de lichte verbazing, maar ook amusatie zien in haar ogen. Het was een kleine victorie voor haar dat hij blijkbaar wel zijn verhaal wilde vertellen. Ach, Leona zat af en toe nog steeds met haar hoofd in de pubertijd, en kon hierdoor soms nogal koppig uit de hoek komen. Haar glimlach verbrede ietjes toen hij zich voorstelde. 'Dat is een goed punt. Ik ben Leona, leuk je te ontmoeten op zo'n sfeerloze plek,' grijnsde ze, waarbij haar staart een wat krachtigere zwiep maakte om de omgeving aan te tonen. Ze had gezelligere plekken gekend om iemand te ontmoeten, en dit was er niet echt eentje van. Ze kantelde haar kop ietsjes, waarbij ze uiterst geïntreseerd Atelic aankeek. Hij zou zijn verhaal vertellen, waar ze nu op wachtte.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://www.everyoneweb.com/VerhaalElodie/
Gast
Gast
avatar


BerichtOnderwerp: Re: Destruction   zo okt 31, 2010 1:46 am

'Dat is een goed punt. Ik ben Leona, leuk je te ontmoeten op zo'n sfeerloze plek,' stelde Leona zich voor. Atelic grinnikte zachtjes door haar opmerking en het voelde goed om weer een beetje te kunnen lachen na lange tijden eenzaamheid. Hij keek kort de sobere omgeving rond maar richtte snel zijn aandacht weer op zijn verhaal. Leona had simpelweg gevraagd "Wat breng jou hier in Dragon World?" dus hij hoefde niet erg veel te verklaren. Hij zou niet helemaal bij het begin hoeven te beginnen wat Atelic dus ook niet van plan was.
'Aangenaam dus, ik zal het vertellen,' herhaalde Atelic waarna hij zijn verhaal echt begon. 'Ik heb geen ouders. Nou ja, natuurlijk heb ik wel ouders maar ik ken ze niet. Ik leef al mijn hele leven op mezelf en heb vele reizen gemaakt. Na zo'n 200 jaar zoeken naar een plaats waar ik me echt thuis voelde had ik er nog steeds geen gevonden. Ik gaf het op en bleef op een plek ergens in het Oosten, ver - heel ver - van hier. Daar leefde ik lange tijd tot op een dag een of ander verdwaald mens mij tegen het lijf liep.' Atelic verborg zijn afschuw niet, hij had al vanaf het begin een hekel en afschuw gehad voor mensen en deed geen poging om zijn gevoelens tegen te houden. 'Hij waarschuwde een compleet dorp dat als een leger met fakkels mij van mijn plek verjaagde. Daardoor ben ik dus maar opgestapt, ik had niet zo'n zin in een confrontatie, daar heb ik nooit zin in trouwens.' Een flauwe glimlach sierde Atelic's gezicht. 'Ik ben weer op reis gegaan en pikte ergens op dat er een gebied was dat Dragon World heette en waar veel draken woonden - waar mensen dat ook meer gewend waren; ik wilde er naar toe. En hier ben ik dus, opzoek naar een verblijfplaats en ik ben hier nog geen tien minuten en ik loop al een prachtige draak tegen het lijf.' Het compliment was simpel en het had weinig betekenis, ook al meende Atelic wel dat Leona een mooi dier was met haar lichtblauwe schubben en sierlijke manier van bewegen. Atelic zwiepte weer met zijn staart. 'Dat is mijn verhaal. Simpel inderdaad, maar je hebt te horen gekregen wat je wilde.' Atelic kon het niet laten om een beetje te grijnzen. Het voelde heel raar om weer te praten, bijna grappig. Maar gelukkig was hij het nog niet verleerd.
Terug naar boven Go down
Leona

avatar

Geslacht : Vrouw Aantal berichten : 251
Punten : 289
Join date : 27-03-10
Leeftijd : 22
Woonplaats : Onder het afdakje, naast die prullenbak <3

Dragon World
Leeftijd: 476, rond 550 lichamelijk volwassen ^^
Temmer\draak: Warhoofd Laurens ;D
Partner: x

BerichtOnderwerp: Re: Destruction   zo okt 31, 2010 4:01 pm

Demonstratief, als een kind dat een verhaaltje voor het slapen kreeg, zakte Leona door haar achterpoten. Terwijl ze zat, bleef haar kop wat schuin hangen en krulde haar staart zich om haar heen. Met een geïntresseerde blik bleef ze Atelic aankijken terwijl hij sprak. Bij de eerste zin van zijn verhaal was er een vlaag van onthuntstheid te zien. Maar het was voor draken eigenlijk niet echt iets onbegrijpelijks dat de ouders onbekend waren, ze had het wel meer gehoord. Toch bleef het voor haar iets ongemakkelijks. Zij had een goede en lange jeugt gehad, voordat ze soort van ongewild geheel werd afgesloten van haar eigen wereld. Er ging een duidelijke rilling door haar lichaam toen hij over de mensen sprak. 'Grotendeels zijn het bedorven wezens, die tweebenen,' mompelde ze instemmend. Hoewel zelfs Laurens geen verandering in haar denkwijze had kunnen brengen, was haar mening toch ietsjes verzwakt. Maar ze was nog steeds niet blij als er zo'n tweebeen in hun gehele donkere aanwezigheid erbij waren. Ze knikte instemmend bij het deel dat hij besloten had maar op te stappen, altijd het beste idee als je het haar vroeg. Bij zijn laatste zin had ze het complimentje niet aan zien komen. Haar kop kwam met een ruk weer recht te hangen, waarbij ze hem met wat verwijde ogen aankeek. Als het had gekunt waren haar kaken nu rood gekleurd, maar in plaats van dat schoot haar blik wat onwennig weg van hem en weer terug. 'Toch mijn zin gekregen,' grijnsde ze, op zijn woorden dat hij had verteld wat ze had gewild. Deels om zo niet op zijn compliment te reageren, gewoonweg omdat ze er niets op wist. 'De meeste mensen hier durven hun gebieden niet uit,' sprak ze terwijl ze weer opstond en haar vleugels schikte. 'En over het algemeen zijn er volgens mij meer actieve draken dan mensen, áls die tweebenen zich in onze gebieden durven te vertonen,' vervolgde ze met een grijns. 'Verder is het misschien handig om te weten, aangezien je blijkbaar net bent aangekomen, dat er een bepaald gebied is met draken die een te grote ego hebben dan ze aankunnen; het Night Warrior gebied. Ze voelen zich ooh zo slecht, maar durven je alleen aan als ze met drie of meer zijn,' de haat jegens de NW was duidelijk in haar stem te horen, iets wat haar woorden ook weerspiegelde. Hoewel ze ze nog nooit had ontmoet, en hierbij waarschijnlijk een vooroordeel had gecreëerd, niet dat dat haar iets uitmaakte, mocht ze ze al niet vanuit welke verhalen ze allemaal had opgevangen. 'Maar ze durven hun eigen gebied niet uit, dus dat is ook wel weer mooi,' grijnsde ze daarna vrolijk naar Atelic.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://www.everyoneweb.com/VerhaalElodie/
Gast
Gast
avatar


BerichtOnderwerp: Re: Destruction   zo okt 31, 2010 4:23 pm

Leona liet duidelijk blijken dat ze luisterde, gaf af en toe wat commentaar maar ze was duidelijk geïnteresseerd. Bij het complimentje leek ze even niet te weten wat ze moest zeggen. Haar ogen schoten wat heen en weer en ze leek zich wat ongemakkelijk te voelen maar Atelic ging al weer door met zijn volgende zin.
'Heb ik toch weer mijn zin gekregen,' antwoordde ze daar op, met een speelse grijns op haar gezicht. Daarna vertelde ze over de mensen, dat er hier meer draken actief waren dan mensen, en wanneer er mensen waren vertoonden ze zich niet zo gauw. Atelic was blij omdat te horen want hij hield niet van mensen, normaliter deed hij tegenover andere draken alsof hij ze haatte maar diep van binnen haatte hij ze niet alleen maar was hij er ook een beetje bang voor. Leona leek ook afschuw te tonen voor deze tweebenige wezens en Atelic deed daarom niet veel moeite om de grimas op zijn gezicht tegen te houden - maar Leona vervolgde haar verhaal al weer. Ze vertelde over een groep draken die een territorium bezitten en daar leefden. Dat ze arrogant en zelf verzekerd waren, maar alleen wanneer ze in een groep waren. Die situatie kwam Atelic bekend voor. Dit gold ook voor mensen, toen de persoon Atelic's schuilplaats had ontdekt was hij natuurlijk heel hard weggerent van angst. Maar later kwam hij zijn tweebenige vriendjes halen en met mensen om hem heen en een fakkel in zijn hand had hij meer durf. Logisch eigenlijk, maar laf. Erg laf. Leona leek dat ook te vinden want in haar gezicht en woorden schemerde duidelijk haat door, maar haar grapje over het feit dat ze toch in hun eigen gebied bleven maakte dat haar gelaatstrekken weer ontspanden. Atelic dacht na over de Night Warriors en over wat Leona hem vertelde en daarna vergeleek hij het met zijn solitaire leven dat hij hiervoor doormaakte. Het voelde fijn om iemand aan zijn zijde te hebben die hem aardig vond (althans, dat leek hem zo) en aan zijn zijde stond.
'Mag ik je vragen, als je dat leuk vind natuurlijk, of je mij zou willen vergezellen en op weg wilt helpen, mijn eerste tijd hier in Dragon World? Ik ben hier niet zo bekend met de omgeving en gewoon een vertrouwenspersoon in de buurt hebben is ook prettig,' zei hij. Atelic hoopte oprecht dat Leona het een goed idee zou vinden. Het voelde raar om te praten maar ook wel fijn om weer contact te hebben. Hij had eigenlijk verwacht dat hij niet uit zijn woorden zou komen maar hij kwam er best aardig vanaf.
Terug naar boven Go down
Leona

avatar

Geslacht : Vrouw Aantal berichten : 251
Punten : 289
Join date : 27-03-10
Leeftijd : 22
Woonplaats : Onder het afdakje, naast die prullenbak <3

Dragon World
Leeftijd: 476, rond 550 lichamelijk volwassen ^^
Temmer\draak: Warhoofd Laurens ;D
Partner: x

BerichtOnderwerp: Re: Destruction   zo okt 31, 2010 4:56 pm

Ze zuchtte wat schuldbewust bij haar eigen gedachtes. Als haar mening jegens mensen eerst naar voren kwam, hoe ging ze dan ooit uitleggen dat ze Laurens onder haar vleugel had genomen. Naja, hij moest het niet in zijn hoofd halen zich haar témmer te noemen, dan kon hij een klap van haar staart verwachten. Haar inktblauwe ogen werden weer op Atelic gericht toen hij weer tegen haar sprak. In het eerste moment keek ze hem wat beduust aan, maar gelijkmatig speelde er een vrolijke glimlach op haar lippen omhoog. 'Maar natuurlijk. Als een echte gids kan ik je de verschillende gebieden hier in DW laten zien, tenminste de plekken die het waard zijn een bezoekje te brengen. Ik bedoel, de bergen kunnen wel interesant zijn maar de sterke windvlagen halen de lol al gauw weg,' ratelde ze al meteen enthousiast door, waarbij haar staart een paar extra vrolijke zwiepen maakte. 'Ik moet eerlijk zijn, ik ben de laatste tijd niet zo heel sociaal geweest in DW, maar dit geeft mij ook de kans om dat te worden,' sprak ze nogal schuldbewust, waarna haar blik alweer opklaarde door een speelse grijns. 'De enige draak die ik als vriendin kan beschouwen is Rainbow, maar die zullen we ook wel een bezoekje brengen. Ze heeft wel een mensenpersoon die zich haar temmer noemt, maar die kan je wel door laten gaan als 'aardig' als je het mij vraagt,' ze hielt Laurens nog maar buiten het gesprek, hoe langer ze dat erbuiten kon houden hoe beter.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://www.everyoneweb.com/VerhaalElodie/
Gast
Gast
avatar


BerichtOnderwerp: Re: Destruction   ma nov 01, 2010 1:47 am

Het leek even te duren tot de woorden tot Leona door drongen maar daarna sierde een glimlach haar gezicht. Ze ratelde wat over de bergen en over de windvlagen die je daar weer van af bliezen en vertelde daarna over haar vriendin genaamd Rainbow. Het voelde fijn voor Atelic dat iemand tegen haar praatte, ook al was deze tekst niet zo inhoudelijk, maar verder was het prettig. Atelic spitste zijn oren toen het woord 'temmer' viel. Hij had er wel eens van gehoord en kon wel ongeveer raden wat het inhield. Een temmer zou waarschijnlijk iemand zijn die een draak wist te 'temmen' voor zover dat mogelijk was en hem of haar als rijdier zou beschouwen, of als vriend... Misschien hield het temmen eigenlijk niet zo veel in als de draak en de temmer vrienden zouden worden. Was het niet gewoon een connectie of een klik die je voelt wanneer je elkaar ziet en dan zou je dat 'getemd' kunnen noemen? Het klonk allemaal niet zou akelig maar Atelic voelde de rillingen over zijn rug lopen wanneer hij dacht aan het feit dat een mens zichzelf zou beschouwen als Atelic´s temmer. Nooit! sprak Atelic in gedachten met zichzelf af. Nooit zou hij zich laten temmen door zo´n akelige twee bener, hoe aardig hij zich ook mocht voordoen.
Leona ging door en vertelde dat de tweebener die haar getemd had op zich wel ´aardig´ was maar Atelic had zo zijn twijfels er over. Hoe kon een tweebener aardig zijn wanneer het zijn doel was een draak te temmen? Het leek Atelic allemaal niet zo logisch maar hij besloot geen vooroordeel te creeerenen stemde toe. 'Lijkt me leuk,' zei hij met een oprechte glimlach op zijn gezicht. Hij kon maar niet ophouden met denken hoe raar en op zich ook wel fijn het was om na al die jaren weer te kunnen praten. Maar plotseling bedacht Atelic zich iets. Zijn glimlach verdween en hij fronste. 'En heb jij ook zo'n 'temmer'?' Op dat woord legde hij ook de nadruk. 'Heeft iedere draak hier een temmer?'
Terug naar boven Go down
Leona

avatar

Geslacht : Vrouw Aantal berichten : 251
Punten : 289
Join date : 27-03-10
Leeftijd : 22
Woonplaats : Onder het afdakje, naast die prullenbak <3

Dragon World
Leeftijd: 476, rond 550 lichamelijk volwassen ^^
Temmer\draak: Warhoofd Laurens ;D
Partner: x

BerichtOnderwerp: Re: Destruction   ma nov 01, 2010 6:00 pm

Tja, ze had Kliennie liever onder andere omstandigheden ontmoet. Zonder die vervloekte Darko, maar het had zo moeten zijn. Leona richtte haar brede glimlach weer op Atelic toen hij reageerde op haar hele babbel verhaal. Ze stond op het punt om gauw wat onnodige informatie over wat andere gebieden te vertellen toen ze bij Atelic de frons omhoog zag komen. Bij zijn vraag sloeg haar bek weer dicht, maakte hierbij een zacht klap geluid toen de tanden elkaar raakte en staarde hem alleen maar aan. 'Nee, ik heb geen temmer. Wel een mens die ik onder mijn hoede heb genomen,' mompelde ze zachtjes, waarbij ze haar blik van hem af richtte en haar kop daarbij wat meenam. Ze schudde vaagjes haar hoofd bij zijn tweede vraag. 'Nee,' antwoorde ze hem weer zachtjes. 'Niet iedereen, het gebeurd soms gewoon. En zelfs bij draken waarvan je dacht dat het nooit zou gebeuren,' haar blik bleef op een ontzettend intressant maar willekeurig punt in de omgeving gericht. Na al haar gefoeter over die twee benen was het feit dát ze Laurens had iets wat haar mening en gevoelens... nogal tegenging. Hoe het precies zo was uitgekomen, ze wist het ook niet. Het enige wat ze wist was dat ze Laurens kon beschouwen als een net uit het ei gekropen drakenjong, dat nog veel toezicht nodig had. En hoewel Leona zelf geestelijk af en toe nog in haar pubertijd zat, had ze die taak op zich genomen. Íemand moest die Warhoofd toch de goede kant op sturen. 'Zijn er plekken die je eerst wilt bezoeken?' vroeg ze uiteindelijk schuchter om van onderwerp te veranderen, waarbij haar blik even naar Atelic schoot.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://www.everyoneweb.com/VerhaalElodie/
Gast
Gast
avatar


BerichtOnderwerp: Re: Destruction   ma nov 01, 2010 6:29 pm

Leona's blik werd harder, vertwijfeld, onbesloten. Ze wist even niet hoe ze uit haar woorden moest komen en worstelde met zichzelf. 'Nee, ik heb geen temmer. Wel een mens die ik onder mijn hoede heb genomen,' verdedigde ze zich. Leona wendde haar kop en Atelic observeerde haar gezicht. Schaamde ze zich? Hij wilde niet dat ze zich schaamde maar hij zat zelf ook met zijn gedachten en gevoelens in de knoop. Een temmer... Leona verwoorde het als 'een persoon onder je hoede nemen'. Was dat in sommige gevallen zo? Maar Atelic's aandacht werd weer getrokken door het antwoord op zijn tweede vraag. De laatste woorden bleven in zijn hoofd hangen. En zelfs bij draken waarvan je dacht dat het nooit zou gebeuren. Dat deed hem een beetje schrikken. Van hem zou je het niet denken, Atelic haatte mensen. Was er zelfs stiekem een beetje bang voor. Zou iemand hem temmen? Zou hij een of ander tweebenig person onder zijn hoede nemen? Nooit, herhaalde Atelic nogmaals in zichzelf. Nooit zou hij dat doen! Al werd hij gedwongen, hij zou het niet doen. Ze konden alles van hem afnemen wat hij lief had maar Atelic zou nog liever sterven dan een mens onder zijn hoede te nemen of andersom.
'Nooit van mijn leven, ik sterf nog liever!' gromde Atelic. Hij schudde in een woeste beweging zijn kop maar bedacht toen plotseling dat hij zichzelf wel erg liet gaan. Hij schraapte zijn keel en probeerde de hitte die als een waas over zijn lichaam was getrokken weer weg te wanen en dat lukte prima. Maar het zette Atelic ook aan het denken. Waarom was hij zo snel boos geworden. Was zijn haat jegens mensen zo ernstig? Hij had mensen in geen tijden meer gezien, behalve laatst dan toen ze hem weg wilden jagen, en sindsdien had hij niet zulke heftige emoties meer gevoeld. Waarschijnlijk kwam het dus door de gedachten aan mensen als bondgenoot, dat zou het wel zijn.
'Zijn er plekken die je eerst wilt bezoeken?' Leona's stem bevrijdde Atelic uit zijn gedachten. Het bracht de sfeer weer terug naar het gezellige vriendelijke dat er net in de lucht hing en Atelic hoopte dat Leona het hem niet al te kwalijk zou nemen. Hij wilde zich eigenlijk nog verontschuldigen voor zijn uitval maar haar vraag deed hem weer vergeten wat hij wilde zeggen.
'Ik ken het gebied niet dus laat jij mij maar de leukste plekjes zien. Alleen een bezoekje aan het Night Warriors gebied laat ik in ieder geval nog maar even op mij wachten. Jij mag het dus bepalen.' En voor het eerst sinds tijden verscheen er een glimlach op Atelic's gezicht zonder dat hij zichzelf hoefde te dwingen.
Terug naar boven Go down
Leona

avatar

Geslacht : Vrouw Aantal berichten : 251
Punten : 289
Join date : 27-03-10
Leeftijd : 22
Woonplaats : Onder het afdakje, naast die prullenbak <3

Dragon World
Leeftijd: 476, rond 550 lichamelijk volwassen ^^
Temmer\draak: Warhoofd Laurens ;D
Partner: x

BerichtOnderwerp: Re: Destruction   ma nov 01, 2010 6:45 pm

Haar blik schoot geschrokken terug naar Atelic, toen hij gromde. Ze wilde bijna panisch 'dat bedoelde ik ook niet' roepen om zich te verontschuldigen voor haar eigen woorden. Maar het enige wat ze deed was haar blik weer afwenden en onwillekeurig haar droog geworden keel slikken. Ze zou hem nu niet uitleggen hoe het bij haar zat, waarom zou ze eigenlijk. Ze kende hem amper, en eigenlijk hoefde ze geen verklaring af te leggen jegens haar gedrach. Met haar nieuwe moed keerde haar blik weer wat meer ontspannen terug naar die van Atelic. Bij zijn woorden kroop er een geamuseerde grijns op haar lippen. 'Ach, ik wilde je nou net kennis laten maken met de NW,' sprak ze quasie teleurgesteld. 'Naja, de bergen zijn niet echt iets om te zien. Dat is leuker om te bezoeken als je echt niet anders kan,' begon ze weer vrolijk, duidelijk minder gespannen als bij het vorige onderwerp. Haar staart zwiepte rustig achter haar aan, haar kop op Atelic gericht terwijl ze de steen haar rug toekeerde. 'Kom. Ik denk dat ik je de bossen kan laten zien. Op de meeste plekken staan de bomen ver genoeg van elkaar om zelfs voor de grote draken tussendoor te kunnen lopen. Ook hoog genoeg, en het dikke bladerdak bied genoeg dekking,' vervolgde ze terwijl ze Atelic mee wenkte. 'Het grote, uitgestrekte grasveld is ook heerlijk in de warmere dagen. Het meer, de zee en alle andere waterlandschappen zijn een van mijn favorieten,' grijnsde ze, waarna ze haar vleugels uitklapte. Met haar achterpoten zette ze zich af, sloeg hierbij haar vleugels krachtig naar beneden om de zwaartekracht te overmeesteren en schoot het luchtruim in. Met een paar slagen vloog ze rustig door, keek om om te zien of Atelic haar volgde. 'Dus, welke wil je eerst?' riep ze vrolijk naar hem. Ze vond het eigenlijk wel grappig dat zij zelf nu als gids door DW zou reizen.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://www.everyoneweb.com/VerhaalElodie/
Gast
Gast
avatar


BerichtOnderwerp: Re: Destruction   ma nov 01, 2010 7:32 pm

Tot Atelic's grote opluchting werd de sfeer weer heel snel teruggebracht naar zijn oude doen en Leona ratelde al gezellig door over de gebieden. Over de bossen, weilanden en over de zeeën en meren die haar favoriet waren. Toen ze klaar was met babbelen klapwiekte Leona met haar vleugels en schoot ze omhoog. Ze vroeg Atelic wat zijn voorkeur was maar dat had hij niet. Atelic volgde haar en ging naast haar vliegen. 'Mij maakt het allemaal niet zo veel uit, maar als jij de gebieden met water leuk vind lijkt me dat wel een goed idee.'

[Kortste en slechtste post ooit, maar ik moet nu gaan. Sorry...]
Terug naar boven Go down
Leona

avatar

Geslacht : Vrouw Aantal berichten : 251
Punten : 289
Join date : 27-03-10
Leeftijd : 22
Woonplaats : Onder het afdakje, naast die prullenbak <3

Dragon World
Leeftijd: 476, rond 550 lichamelijk volwassen ^^
Temmer\draak: Warhoofd Laurens ;D
Partner: x

BerichtOnderwerp: Re: Destruction   ma nov 01, 2010 7:36 pm

[ Maakt niet uit deze word ook kort, ik maak wel een nieuw topic aan ]

Leona draaide haar kop weer naar Atelic, die haar volgde. 'Dan gaan we wel als eerste naar het meer, daarbij vlieg je ook over de grasvelden,' besloot ze uiteindelijk. Ze veranderde haar koers, helde af door haar vleugels te draaien en klapwiekte toen weer ontspannen door. Met een al even ontspannen glimlachje op haar lippen vloog ze hoog over het landschap heen.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://www.everyoneweb.com/VerhaalElodie/
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Destruction   

Terug naar boven Go down
 
Destruction
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Dragon World :: Amnizai :: The Blackscapes :: De krater-
Ga naar: