PortalPortal  IndexIndex  FAQFAQ  ZoekenZoeken  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  

Deel | 
 

 Is dit het einde?

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Gast
Gast



BerichtOnderwerp: Is dit het einde?   do aug 12, 2010 3:53 pm

Een paar harde knallen, daarna een ijselijke kreet van een draak en daarna een doffe plof. De jagers knielde neer naast de draak en maakte touwen vast om de bek, poten en staart van de draak. Het bloed sijpelde langzaam uit een van de vleugels van de draak, de veren van de draak kleurde rood van het bloed wat langs zijn lichaam naar de grond gleed. Een donkerrode plas van bloed vormde zich naast het grote lichaam. Een wanhopige kreun klonk diep uit de keel van de draak 'Een prachtexemplaar...' zei een van de mannen en bekeek de draak goed. 'Hier kunnen we heel veel geld voor krijgen op de markt' zei dezelfde man.

Hij zuchtte diep en sloot haar ogen, hij dacht dat dit wel eens het einde kon zijn... Toen ze opeens een soort naald in zijn poot geboord werd zakte Hij weg, het slaapmiddel deed zijn werk maar voor dat ze helemaal van de wereld af was Scheurde het touw om haar bek los, een harde brul galmde door het dal. De mannen rende op de draak af en gooide een ketting want daar kon hij helaas niet doorheen. De mannen wachtte totdat de draak diep in slaap was en legde een plank uit die naar hun kar leidde. Met al hun kracht trokken hij het grote, zware beest op de kar. Net toen de mannen de kar mee wilde nemen schoot er en pijl op de mannen af. Ze schrokken en keken naar de plek waar de pijl vandaan had moeten komen...
Terug naar boven Go down
Gast
Gast



BerichtOnderwerp: Re: Is dit het einde?   di aug 24, 2010 12:16 pm

Tranen lieten een spoor achter op haar wangen die licht bevuild waren. Éowyn kneep nog iets steviger in de teugels van haar bonte hengst Aragorn. Het dier merkte dat zijn eigenaar van streek was en liet zijn tempo teruglopen tot het stilstond waarna het zijn hals boog en met zijn neus de laars van Éowyn aanraakte. Even brak er een kleine, vage glimlach door en klopte ze haar paard op zijn gespierde hals. "Wat zou ik zonder je moeten Aragorn. Je bent de enigste die ik nog heb." en daar kwam die pijn weer. Een helse pijn. En met die pijn kwamen de tranen die weer over haar wangen stroomden. Boos veegde ze die weg met haar vuist. Het was nu niet de tijd om te treuren en zich te gedragen als een klein kind. Wat gebeurd was, was gebeurd. Ze kon nu eenmaal niet terug in de tijd. Al kon het wel, wat zou ze dan veranderen? En hoe? Zacht zuchtte ze waarna ze haar rijdier weer de sporen gaf en haar reis zonder bestemming voortzette.

In de verte hoorde ze harde knallen die ze niet kon plaatsen en kort daarop volgde de ijselijke kreet. Een kreet van niet zomaar een dier. Nee, ze had gehoord over de mythen van de Draken. Ook dat ze hier zouden rondzwerven maar tot nu toe had ze nog niet één draak gezien. Totdat ze die kreet hoorde wat niets menselijks of dierlijks bezat. Ze spoorde haar hengst aan harder de gaan en het dier versnelde meteen. Met ruime gallopsprongen denderde het dier voort tot Éowyn stemmen hoorde. Haar voeten goeide ze uit de stijgbeugels en soepel sprong ze van Aragorn af nog voor dat hij stil stond. Éowyn legde een vinger tegen haar lippen en fluisterde zacht in het oor van de bonte hengst dat het hier moest blijven wachten. Als in een reflex taste haar hand naar een pijl in de pijlenkoker en met haar andere hand pakte ze haar boog. Zo snel dat het oog het nauwelijks kon volgen legde ze de pijl aan en spande de boog, hurkte iets neer en.. Op dat moment kon ze precies door de struik heen kijken waar ze zich achter verschool. Wat ze daar zag bevestigde haar vermoedens: een Draak! Het lag vastgeketend op een platte wagen. Boos keek ze naar de mannen die er bij stonden. Jagers! Drong er meteen tot haar door. Plots brak het touw rond de bek van de draak en stootte het nog een laatste brul uit. Dat was het moment waarop zij toe moest slaan. De mannen waren afgeleidt. Ze trok de pijl naar achter en liet hem toen geruisloos door de lucht suizen. De eerste pijl trof doel en raakte een man precies in zijn hals. Met dat de pijl de man raakte had ze de volgende al op haar boog liggen. Met één oog dichtgeknepen mikte ze op de volgende. Ze waren met zes, nouja nu met vijf en dat waren er nog teveel. De tweede pijl raakte een man in zijn buik en hij viel op zijn knieën. Maar daarmee wisten ze nu wel waar ze was. Éowyn floot één maal en toen kwam Aragorn tevoorschijn. De grote hengst kwam aangalloperen en ze sprong er soepel op door haar voet in een stijgbeugel te zetten en haar been er overheen te gooien. Meteen vuurde ze weer een pijl af én nog een die daarna ook weer doel trof. Drie van de zes mannen lagen plat maar nog altijd kon ze niet bij de draak. Draken hoorden in vrijheid te leven en daar zou ze voor gaan zorgen, zodat deze draak weer in vrijheid rond zou kunnen vliegen. Na nogmaals een aantal pijlen afgevuurt te hebben viel er nog één man. De andere twee waren nu echter dicht achter haar aangekomen. "Zo meisje, wat wil je nu doen? Om hulp roepen heeft geen zin hier." zei hij met een valse grijns. Meteen liet ze Aragorn halthouden en sprong van hem af. Kordaat stapte ze op de kerel af en trok het zwaard van haar vader uit de schede. Het koude metaal glinsterde in de zon goudkleurig. Zonder te aarzelen stond ze voor hem en keek toe hoe hij zijn zwaard trok. De ander kwam hem al snel bij en trok ook zijn zwaard. En nu was het kijken of de lessen van haar zwaardmeester geholpen hadden. Zoals ze al had gehoopt begon de eerste man domweg op haar in te hakken. Ze kon ze wel tegenhouden ondanks alle brute kracht en bezorgde de man een schram op zijn borst. Waarop de tweede meteen een houw uithaalde. Net op tijd draaide ze weg waardoor ze alleen op haar arm geraakt werd. De stof van haar jurk scheurde en kleurde rood maar Éowyn ging door anders zou het haar einde betekenen. Doordat de eerste man zo bezig was met alleen maar aanvallen verzwakte zijn verdediging en zag ze de kans om hem in zijn zij te steken. Verbaasd keek hij haar aan voor hij door zijn knieën zakte en voorover viel in het zand, om daarna nooit meer op te staan. Haar andere tegenstander was echter niet zo dom en kon een aardig staaltje zwaardvechten. En hij was snel waardoor hij een zwakke plek in haar eigen verdediging vond en haar stak in haar buik. Haar hand ging meteen naar de plek en ze voelde warm plakkering bloed aan haar hand kleven. Met een valse grijns keek hij haar aan. Met haar laatste krachten pareerde ze zijn aanvallen die nu ook alleen op de aanval gericht waren. Waarschijnlijk dacht hij dat hij al gewonnen had. Snel als ze was haalde ze uit richting zijn hals en sneed hem zo zijn strot door. Zijn zwaard viel uit zijn handen en viel kletterend op de grond waarna ook hij bewegingsloos op de grond viel. Beiden handen grepen nu naar de diepe wond in haar buik. Moeizaam strompelde ze naar de wagen en maakte de kettingen van de draak los waarna alles zwart werd en ze ineen zakte.
Terug naar boven Go down
 
Is dit het einde?
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Dragon World :: Amnizai :: Long valley :: De zonnige velden-
Ga naar: