PortalPortal  IndexIndex  FAQFAQ  ZoekenZoeken  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  

Deel | 
 

 Aankomst in een nieuw gebied *

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Gast
Gast



BerichtOnderwerp: Aankomst in een nieuw gebied *   zo jun 13, 2010 9:47 pm

Zijn hoofd was al gedeeltelijk terug gedraaid om terug te kijken naar het landschap waar hij steeds meer aan merkte dat het miezerig klein was toen hij een geliefde stem hoorde die hem antwoorde. Zijn hoofd bleef hangen en keerde weer terug, met nog steeds die verliefde glimlach op zijn lippen. Het koosnaampje dat Cornelius voor hem had viel hem al bijna niet meer op, gewoon omdat hij het gewend was. Waarschijnlijk zou hij eerder naar Lammetje luisteren als Cor hem zo zou roepen, als dat hij zijn echte naam zou zeggen. Er kwam een lievelijke grijns die zijn scherpe, parelwitte tanden ter ogen bracht toen hij zijn woorden hoorde. Er kwam een gegiechel uit zijn keel toen hij de actie van zijn knuffelkonijntje zag èn voelde. Hij zwaaide speels weg met zijn staart waarna hij wat naar boven schoot, buiten berijk van de andere draak. Het gegiechel kwam terug toen hij zijn grommetje hoorde, en gromde speels terug. Hij draaide toen maar zijn hoofd terug, aangezien hij niet ongemerkt ergens tegenaan wilde vliegen. Zowiezo wilde hij nergens tegen aan vliegen, maar daar ter buiten. 'Lieverd, moeten we maar niet eens een keertje landen. Na twee dagen vliegen op topsnelheid voelen mijn vleugels aan als lood,' klaagde hij lichtjes met een verwijfd stemmetje. Zonder echt op antwoord te wachten begon hij langzaam met zijn daling, nog niet wetend waar hij precies ging landen. Daar, zijn scherpe ogen vingen een groot, gekleurd iets op. Hij vernauwde zijn donkere ogen, en zag toen dat het een groot veld was, met glooiend landschap. Zijn ogen ontspande, er kwam een glimlach op zijn lippen terwijl plots een scherpe landing inzette. Zijn enorme afmeting, plotselinge versnelling en scherpe duik zorgde ervoor dat hij al gauw veel afstand nam van Corrie. Zijn vleugels klapwiekte weer snel, hoever dat ging met de spierpijn die in zijn spieren waren gevormd door het lange reizen. Al gauw, door de snelheid die hij vormde door zijn vleugelslagen en de snelheid die hij won door zijn duik kwam hij bij het veld aan die bezaaid was met rode bloemen. Hij scheerde over het veld, stak zijn klauw uit en opende zijn vingers. Hij vertraagde met een ruk zijn snelheid door zijn vleugels te draaien en voelde tussen zijn klauwen de strengels van de bloemen. Er lag een glimlach op zijn lippen toen hij met zijn scherpe nagels verscheidene steeltjes door sneed en de losgesneden bloemen opving. Nu draaide hij ook zijn lichaam en ving zijn landing op met drie poten. Hij liep een paar passen door door de snelheid en stond toen stil. Met een glinstering in zijn ogen en een verlegen glimlachje op zijn mond draaide hij zich om naar zijn geliefde levensgezel. 'Alsjeblieft, als cadeautje omdat je met me mee bent gegaan naar een nieuwe wereld,' sprak hij een toontje zachter dan normaal. Hij keek op in de ogen van zijn geliefde, en knipperde een paar keer. Hij stak zijn klauw uit met het bosje wilde bloemen erin en draaide verlegen zijn kop weg.


Laatst aangepast door Philip Ferdinant op ma jun 14, 2010 10:51 pm; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Gast
Gast



BerichtOnderwerp: Re: Aankomst in een nieuw gebied *   ma jun 14, 2010 5:01 pm

Zijn grijns verbrede verlegen maar ook geamuseerd bij het zien van Ferdie zijn reactie. Altijd heerlijk om met zijn grote liefde te spelen en te dollen, bestond er dan ook maar iets wat mooier was dan dat? Liefde had hij altijd iets heerlijks gevonden, en dan nu verscheen Ferdinant. Zomaar uit het niets, en hij wist dat het voor hem liefde op het eerste gezicht was geweest. Honderden jargen bracht hij nu al door met deze reus, en hij wilde dat het voor eeuwig door zou gaan. Iets wat waarschijnlijk ook wel ging gebeuren, en dat vooruitzicht vond hij heerlijk. ‘Ja je hebt gelijk,’ Moest hij toegeven, ‘We kraken alsof we al oude opa's zijn.. Dat moeten we niet hebben, oh god de rimpels!’ Een huivering trok door hem heen. Het enige waar hij tegen opkeek als het om ouderdom ging. Ook al wist hij gelukkig dat Ferdinant hem altijd zou accepteren, hoe klein, dik of gerimpeld hij nou zou zijn. Zijn ogen rolden overdreven weg in zijn oogkassen toen hij zag hoe zijn grote knuffelbeer de landing inzette. ‘Uitslover,’ Mompelde hij waarna hij zelf ook voorover dook en zijn vleugels met één slag tegen zijn flanken aanplakte en richting de grond afsuisde. Vlak voor de grond draaide hij zijn lichaam zodat zijn kont richting de aarde was gekeerd en sloeg hij zijn vleugels uit om de klap op tevangen. Hij zakte door zijn knieën en kwam door deze manier met een gedempte Plof! neer wat hem licht deed glimlachen. Hij hees het tasje wat nog net over zijn schouder bungelde iets hoger op en stapte vervolgens in de richting van zijn Ferdie, die zo'n halve kilometer verder op was geland. Een halve kilometer, een afstand die voor hem niks voorstelde, overbrugde hij binnen een tijd waar hij geen eens over nadacht. Na meer dan 2000 jaar te hebben geleefd waren minuten secondes. Toen hij het gezicht van zijn lammetje zag kwam er vanzelf ook een verlegen glimlach bij hem omhoog. ‘Oh!’ Kwam er verbaasd uit en zijn blik trok richting de fleurige, prachtige bloemen die omklemd en fijngeknijpt werden in een reusachtige klauw. ‘Mallerd!’ Klonk het giechelend. ‘Dat had je toch helemaal niet hoeven doen?’ Met een genietende blik nam hij het bosje over en drukte het tegen twee reusachtige gaten waarna hij diep snoof. Sommige bloemetjes verloren hun bladeren en schoten naar binnen, het geen wat de oorzaak was van een reusachtige, spastische nies. Hij schudde verkikkerd zijn hoofd een keek Ferdie weer aan. Met knipperende ogen om vleiend over te komen zette hij een stap naar voren. ‘Je weet toch dat ik overal mee naar toe zou gaan? .. Ik kan niet zonder je, mijn lammetje..’ Diep in zijn ogen was zijn hevige emotie onder deze woorden te zien. Met een genoegzaam glimlachje stak hij zijn klauw uit en draaide voorzichtig Ferdie's hoofd weer terug om hem diep in zijn ogen aan te kijken.
Terug naar boven Go down
Gast
Gast



BerichtOnderwerp: Re: Aankomst in een nieuw gebied *   ma jun 14, 2010 7:10 pm

Hij staarde verlegen in het niets, terwijl hij blij was dat zijn schubben niet nog roder konden kleuren. Hij grijnsde verlegen toen toen hij het kreetje van zijn levenspartner hoorde, maar durfte niet echt zijn kop terug te draaien. Je zou toch denken dat na zoveel jaren die vaak meer waren dan het hele leven van de meeste draken de verlegenheid en andere beschamende dingen weg zouden zijn tussen hem en zijn knuffelkonijntje. Toch kon Cor hem behoorlijk in verlegenheid brengen, en waren er nog steeds momenten waarin het net leek alsof ze in de eerste jaren van hun liefde zaten. Dat waren moeilijke jaren geweest, vol schuine gezichten, maar ook acceptatie bij andere. Cor was een hele steun geweest voor hem, en hij was blij dat hij hem eindelijk heeft gevonden. Naja, cor eerder hem, technisch gezien. Na een tijdje had hij zichzelf geaccepteerd, en kon hij zich openstellen voor een hele nieuwe wereld, een nieuwe wereld met zijn geliefde knuffelkonijntje erin. Zijn grijns werd breder toen hij de bloemetjes aanpakte. Het was, als je als buitenstaander keek, een belachtelijk gezicht. Het merendeel van de bloemen waren kleiner dan zijn eigen vinger, sommige kwamen lichtelijk in een goeie maat. 'Ooooh, lieverd. Niet te enthausiast,' riep hij geschrokken toen hij de nies hoorde van zijn knuffeltje. Zijn bezorgte ogen schoten even over zijn gezicht heen, om daarna gerustgesteld te worden door zijn blik. De verlegen glimlach kwam weer terug, terwijl zijn hart weer weg smolt bij de blik van zijn geliefde. 'Ik weet het, ik weet het,' mompelde hij alleen maar als antwoord, een beetje van zijn stuk gebracht door de blik die in Cor zijn ogen lag. Hij voelde zijn klauw teder zijn hoofd terug draaien en hij ging gewillig mee. 'Toch blijf ik je ontzettend dankbaar, voor de rest van mijn leven,' sprak hij in een enkele zucht zijn hart uit. Hij liep met één stap naar zijn half franse geliefde toe en gaf hem een stootje met zijn neus. Zijn kop schoof teder tegen de kaak van Cor, terwijl hij weer zuchte uit puur geluk. Hij trok rustig zijn kop weer terug en glimlachte naar hem. Zijn ras, en daarbij ook die van Cor, konden lang zonder eten. Dat moest wel, anders was na één feestmaaltijd de wereld drie grote kuddes herten kwijt. Maar door de vlucht hadden ze vaak hun kleine snacks overgeslagen, en hij merkte dat hij toch wel een paar herten op kon. 'Wat denk je ervan om even een hapje te gaan eten, lieveling? En dan eens deze wereld verkennen en kijken of er meer draken zijn,' sprak hij zijn gedachtes hardop uit en keek hem aan alsof hij net de nieuwe Einstijn was geboren, en hij dat was. 'Waar heb je trek in, mijn knuffelkonijntje?' sprak hij liefkozend, terwijl zijn ene poot lichtjes in de lucht hing, zijn klauw slap naar beneden. Hij schikte even even zijn sjaaltje met zijn tanden, aangezien hij schuin was komen te zitten na zijn landing. Hij wreef met zijn neus het zand eraf, en zuchte geërgerd toen er een vles op kwam. Hij keek om zich heen, benieuwd of hun aankomst opgemerkt was. Naja, twee reuzachtige draken waren niet zo moeilijk te missen, als je het aan hem vroeg.
Terug naar boven Go down
Gast
Gast



BerichtOnderwerp: Re: Aankomst in een nieuw gebied *   di jun 29, 2010 10:56 pm

Hij grinnikte zachtjes om de lieftallige bezorgdheid van Ferdinant. Het was soms vervelend - vooral omdat hij zelf helende krachten had en niet zo gauw in de problemen kón komen, anders zelf wel op kon lossen - maar hij vond het tegelijkterijd ook heerlijk. Wetend dat Ferdie om hem gaf. En elke keer weer als deze reus het van hem liet blijken, bloeide zijn hart toch nog op van geluk. Soms leek het een droom, ferdinant was te perfect voor hem. Maar de vele jaren die ze nu al samen doorbrachten bewees het tegenbeeld. ‘Ach, schatje..’ Klonk het met een lieve glimlach. ‘Ik jouw ook,’ Natuurlijk was hij Ferdinant dankbaar. Wat moest hij Ferdie anders zijn? Een warme, brede glimlach verscheen bij het zien van de toenadering. Dolgelukkig schonk hij zijn geliefde een korte eskimo kus dmv zijn neus lichtjes tegen die van hem te wrijven. Vervolgens sloten zijn genietend onder de aanraking. Gretig stak hij zijn klauwen uit en hield Ferdinant vast. Pas toen deze weer een afnemende beweging maakte liet hij hem los. ‘Hm..’ Klonk het mijmerend toen hij Ferdies voorstel hoorde. Eten? Ja hij had wel honger, moest hij toegeven. Een beetje. In de dagen van het reizen hadden we weinig gegeten. Maar alsnog had zijn overpeinsende klinkende gemijmer niet overtuigd geklonken. Vanonder zijn wimpels schoot zijn blik omhoog en richtte hij deze warm maar ook hebberig in de ogen van Ferdinant. ‘In jouw,’ Klonk opeens zijn zwoele stem met de zachte klanken van het verre frans. Zijn ogen groter, zijn lichaam warmer. Het deed er allemaal even niet meer toe, of er nou andere waren of niet. Hij wilde zijn moment met Ferdinant, en wel nu. Hij deed een stap dichterbij, zijn bedoelingen waren duidelijk. ‘Kun je wachten?’ Klonk het terwijl een scheve, ontdeugende glimlach optrok en zijn ogen speels fonkelden. Hij stapte verder naar Ferdinant toe en stak zijn klauwen iets uit: uitnodigend. Uit het niets liet hij opeens een rommelend gegrom horen. Speels en uitdagend als een tijger. ‘Mon tigre,’
Zijn reusachtig grote lichaam was uitgestalt over de grond, zijn ademhaling was ritmisch en regelmatig. Met moeite had hij zichhalf over zijn levensgrote en levensechte knuffel heen gewerkt en hield hem stevig vast. Zijn reusachtige, maar trage hart bonkte nu hoorbaar en krachtig. Hij snoof een keer, diep gelukkig. ‘Wat moet ik zonder jou?’ Vroeg hij zich inzichzelf gekeerd af. Hij liet de stilte voortduren, genoot ervan. ‘Zullen we maar gaan eten?’ Opgewekt trok hij zijn hoofd op en keek naar Ferdie, die glansend rood onder hem lag. Lieflijk drukte hij zijn neus voor een moment tegen de zijne en wiebelde vervolgens onhandig weer overeind. Strekte zijn mansgrote vleugels uit en vouwde ze vervolgens weer tegen zijn flanken. ‘Ik heb wel trek in een gazelle..’ Deelde hij nu vrolijk mee. Hij richtte zijn glansende, gele ogen op ferdinant en grijnsde uitbundig. Een grijns die angstaanjagend bij andere over zal komen: zijn spierwitte en vlijmscherpe tanden ontblootte zich geheel.
Terug naar boven Go down
Gast
Gast



BerichtOnderwerp: Re: Aankomst in een nieuw gebied *   wo jun 30, 2010 1:45 am

Hij glimlachte vol liefde naar hem en beantwoorde lievelijk zijn eskimo kus. Zijn ogen twinkelde vrolijk toen ze de klauw voelde van Corrie en grijnsde lichtjes naar hem. Hij keek hem terecht vragend aan bij het horen van zijn twijfeling over zijn idee, en vroeg zich af wat hij voor alternatief zag. Ze konden ook eerst het gebied bekijken, als hij dat wilde doen. Zijn ogen vergrote zich vluchtig toen ze de speelse woorden van zijn knuffelkonijntje hoorde. Maar gelijk daarna kwam er een hebbelijke maar charmante blik in zijn ogen die Corrie's blik antwoord gaf. Hij kreeg toch telkens een lichte rilling bij het horen van zijn sterke franse accent op bepaalde momenten. Alleen zijn accent klonk op deze manier als er maar één situatie daarna was. Er kwam een speelse, brede grijns op zijn gezicht en ook hij deed een gretige stap naar voren nadat Cor de zijne had gedaan. Als antwoord op de vraag van zijn speelse partner gaf hij alleen maar een kort, verleidelijk grommetje en greep de uitgestoken klauw. 'Mijn wilde knuffelbeer,' zei hij grijnzend en grommend nadat hij de oh zo verleidelijke franse woorden hem doordrongen. Toch hoopte hij lichtelijk dat er geen draken of mensen in de buurt waren.
Hij lag genietend met zijn ogen dicht half op zijn rug en voelde het gewicht van zijn geliefde op zich. Je kon niet echt op je rug liggen als draak met twee enorme vleugelgewrichten die uit je rug kwamen. Dat was hem wel vaker opgevallen, en hij vond het lichtelijk irritant. Niet dat hij ooit zijn vleugels op zou geven, ammehoela! De greep van zijn knuffelkonijntje was alles behalve dwingend, en hij vond het best. Hij ademde rustig, en genoot van de zon op zijn lichaamsdelen die niet bedekt werden door Cor. Hij grijnsde met zijn ogen dicht, wetend dat Cor hem niet direct aankeek terwijl hij sprak. 'Helemaal niets,' grapte hij liefdevol en gaf hem een aai over zijn rug. Ook hij genoot van de rust en richte bijna heel zijn aandacht op de natuur om zich heen. Het miniscule gras dat langs zijn schubbe kietelde, de zon die zijn schubbe verwarmde, de geluiden vanuit het bos en op het veld, de verschillende diertjes in het bos die zich gelijdelijkaan weer durfte te bewegen, verwachtend dat er misschien weer een soort van aardbeving aan zou komen. Hij grijnsde door zijn eigen gedachte, een grijns die er nogal schaapachtig uit zag. Hij opende zijn ogen gelijk toen hij Cor weer hoorde praten en knikte glimlachend. 'Ja, dat heb ik nu wel nodig,' sprak hij dubbelzinnig en gaf zijn geliefde een klein duwtje. Hij wachte tot Cor opgestaan was en rolde zich toen alles behalve soepel op zijn buik. Met een lichte kreun van inspanning stond hij weer op zijn vier poten en keek geërgerd naar het gras. Fijn, kreeg hij nu al vormen van ouderdom, het zou toch niet moeten komen hè. Hij schikte met een voorpoot zijn sjaaltje weer, die door het afgelopen moment nogal gekreukeld en gefromfraaid was. Ook hij rekte zich eventjes uit voordat hij zich omdraaide en naar Cor liep. Hij lachte met een hoog lachje toen hij de woorden van hem hoorde. 'Alsof meneer nu nog snel genoeg is om een gazelle te pakken te krijgen,' antwoorde hij plagend en gaf hem een knipoog. Cor was de gene geweest die de meeste energie kwijt was, volgens hem. Hij liep langs hem heen en streelde hem speels in het langslopen met zijn staart. 'Kom, ik heb geen zin... pardon geen fut om te gaan vliegen,' sprak hij overdreven zuchtend en plakte zijn enorme vleugels tegen zijn net zo enorme lichaam. Hij keek om zich heen terwijl hij liep, zijn ogen schoten vliegensvulg tussen de bomen door. Hij stopte en strekte zijn nek de lucht in. Een enorme brul, die de grond deed trillen en de vogels deed opvliegen rolde uit zijn keel. Gelijk schoot zijn blik naar de plek waar hij iets van verwachte. Hij grijnsde als een echte jager toen hij zijn prooi angstig tussen de bomen zag rennen. Gefocust sloeg hij weer een grom uit, wat minder hard. Daar schoot de kudde gazelles uit de bomen, en rende in blinde paniek bijna langs hun. Hij deed een sprong naar voren en stak zijn enorme klauwen uit. Met één sprong, en één greep dode hij een stuk of zes gazelles. 'Alsjeblieft mijn frans konijntje. Als u voor u uit kijkt rent daar uw lunch, dit heet nou een lopend buffet,' grijnse hij lichtelijk vermaakt door zijn eigen grapje en sloeg met zijn staart krachtig opzij waarbij hij nog twee gazelles het leven nam door al hun botten in hun lijven te breken. Gulzig greep hij een gazelle die nog onder zijn klauwen lag en schokte hem in één keer naar binnen, erop lettend dat zijn sjaaltje natuurlijk wel schoon bleef.
Terug naar boven Go down
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Aankomst in een nieuw gebied *   Vandaag om 11:23 pm

Terug naar boven Go down
 
Aankomst in een nieuw gebied *
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Dragon World :: Amnizai :: Long valley :: De zonnige velden-
Ga naar: