PortalPortal  IndexIndex  FAQFAQ  ZoekenZoeken  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  

Deel | 
 

 Just exploring

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Shinrae



Soort : Draak
Aantal berichten : 10
Punten : 4
Join date : 01-07-11

Dragon World
Leeftijd: 750 years
Temmer\draak: You could give it a try
Partner: True love burns the brightest, but the brightest flames leave the deepest scars

BerichtOnderwerp: Just exploring   za jul 02, 2011 1:20 pm

De zon scheen fel tussen de schapenwolkjes door en deed de omgeving baden in een vrolijke felle gloed. Vogeltjes floten, sprinkhanen tsjirpten. Hier en daar streek een schaduw over het landschap wanneer een wolkje voor de zon voorbij dreef. Het was een typische lentedag en Shinrae voelde zich hier helemaal in thuis. Ze vloog hoog in de hemel en wierp een kleine schaduw op het gras onder haar. Haar vleugels sloegen rustig en kliefden door de lucht. Ze voelde zich op haar gemak en kneep keer op keer met haar ogen alsof ze een kat was die haar plekje bij de baas op schoot had verdiend. Shinrae genoot van de omgeving, van de vrolijkheid en rust die er heerste. Haar ogen gleden af en toe geïnteresseerd over het landschap, Shinrae hield namelijk veel van de natuur. Nadat haar ogen voor de derde maal over het landschap gleden ontdekte ze een brede donkere rivier die hier tussendoor kronkelde. Ze was opslag geïnteresseerd in het stroompje water onder haar. Ze vroeg zich af wat zich onder het donkere wateroppervlak zou bevinden en dacht verder niet eens na over de gevaren. In een soepele duikvlucht snelde ze op het water af en vlak voor ze het wateroppervlak raakte begon haar lichaam te veranderen. Haar vleugels verdwenen, haar staart begon een opmerkelijke vorm te krijgen en haar lichaam begon te verkleuren. Binnen enkele seconden was Shinrae getransformeerd naar de gedaante van een donkergestreepte dolfijn en plonste ze sierlijk als ze was het water in. Onder het wateroppervlak keek ze haar ogen uit. Terwijl ze met haar krachtige staartvin vaart maakte flitsten haar ogen langs de slierten waterplanten en verschillende soorten vissen. Ze lachte op een manier waarop alleen dolfijnen kunnen lachen en had plezier voor tien. Ze joeg achter vissen aan en raakte bijna verstrikt in een stel waterplanten tot iets haar aandacht trok. Een geluid, wat was het? Voetstappen? Het klapwieken van vleugels? Shinrae had het niet goed gehoord maar ze stoof meteen het water weer uit, nu nieuwsgierig naar wat zich bóven het wateroppervlak bevond. Toen ze boven het water uitkwam veranderde ze weer terug in haar eigen standaard drakengedaante en transformeerde zichzelf tot de grote van een flinke pony. Ze landde op de klei-achtige modderige oever en spitste haar oren. De stekelachtige vinnen op haar nek en kop stonden nieuwsgierig overeind. Haar kop schoot van links naar rechts, op zoek naar de bron van het geluid. Maar het was stil. Of toch niet? Shinrae spitste haar oren en hoorde een geluid. Ze kon het niet goed plaatsen maar ze hoorde wel dat het dichterbij kwam, en dus bleef ze ietwat ongeduldig wachten tot het geluid zich zou tonen.

[Niet zo lang maar ik moet eten :3]
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Scylla



Aantal berichten : 12
Punten : 18
Join date : 05-11-10

Dragon World
Leeftijd: 40 jaren jong.
Temmer\draak: Will you be my tamer?
Partner: Will you love me ?

BerichtOnderwerp: Re: Just exploring   za jul 02, 2011 1:49 pm

De zon scheen fel en de warmte droop bijna in zichtbare klodders van haar vleugels af. Ze maakten lange, ritmische slagen, af en toe trok ze haar immense vleugels in, op haar rug, om wat te dalen. Hoewel ze ontzettend hoog zat en tussen de wolken slalomde, was het nog steeds heet en Scylla kon zich niet voorstellen wat voor abnormale hitte ze helemaal beneden aan het aardoppervlak zou aantreffen. Genietend dook ze dwars door een wolk, een heerlijk gevoel. Het was te vergelijken met iemand aan het land die op een warme zomerdag een duik neemt in de zee, en Scylla genoot. Ze trok op uit de duik en haar vleugels hervatten hun ritmische dans. Geen mens kon haar hier zien, ten eerste was het veels te hoog, en mensenogen waren zwak. Ten twede had Scylla haar bijzondere gave in werking gesteld, zodat ook andere draken haar rust niet zouden kunnen verstoren. Ze was als een witte poolvos in de sneeuw, of een groene sprinkhaan in het hoge gras, als een krokodil in de modder. Het was vergelijkbaar met een kameleon - helemaal onzichtbaar kon niet, maar dichtbij kwam ze wel.
Haar keel voelde droog aan en Scylla voelde dorst, wat ze met enkel de vochtige wolken niet zou kunnen lessen. Langzaamaan daalde ze, op zo'n tien meter boven het oppervlak bleef ze cirkelen, op zoek naar een geschikte plek om te landen en drinken. Ze liet haar instincten leiden en na een poosje viel haar oog op een uitgestrekte rivier, pal onder haar. Het water was donker, maar zag er verder goed uit en geruisloos maakte Scylla een landing, om zich meteen onderwater te begeven. Hier gebruikte ze haar poten om zich vooruit te stuwen, en ze jaagde achter de geschrokken vissen aan. De dieren dachten haar te slim af te zijn en zwommen de andere kant uit, achter haar. Eventjes liet Scylla ze denken dat ze gewonnen hadden, ze hield zich doodstil en liet ze ontspannen. Voorzichtig stak ze haar hoofd even boven het water om een hap adem te nemen en dook weer onder. Razendsnel draaide ze zich om en stuwde zichzelf naar de school vissen toe. Ze strekte haar lange nek en griste in één hap een stuk of vijf vissen uit de groep. Tevreden met haar vangst zwom ze naar het oppervlak van het water, en na nog even langs de vis een slok water naar binnen te manouvreren schoot ze weer uit het water. Doordat ze nat waren maakten haar vleugels een hoop geluid, en in haar ooghoeken zag ze beweging. Een draak, niet groter dan een klein paard, zat aan de kant, nog druipend van haar duik. Scylla trok haar wenkbrauwen op, zij was zeker drie keer zo groot als dit mini draakje. Ze zag er alert uit, hoewel het leek alsof ze Scylla nog niet opgemerkt had. Scylla besloot hier verandering in te brengen en met een snelle beweging dook ze naar beneden en landde voor de onbekende draak. Haar vis spuugde ze uit, tussen hen beiden in en ze grijnsde.

[Woooow, flut x') Ik ga ook even eten, zie maar wat je ervan maakt x]
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Shinrae



Soort : Draak
Aantal berichten : 10
Punten : 4
Join date : 01-07-11

Dragon World
Leeftijd: 750 years
Temmer\draak: You could give it a try
Partner: True love burns the brightest, but the brightest flames leave the deepest scars

BerichtOnderwerp: Re: Just exploring   za jul 02, 2011 4:11 pm

Shinrae speurde de omgeving af maar in alle ongeduldige haast merkte ze niet op waar het geluid vandaan kwam of wat het was. Tot het zichzelf maar eens besloot te tonen. Shinrae schrok zich een hoedje toen een gedaante die minstens zo groot was als zij zich vlak voor haar op de grond liet vallen en vervolgens iets uitspuugde. Shinrae sprong verschrikt achteruit en zonder dat ze er erg in had verschoot haar huid naar een doffe bruine kleur. Een slordige nabootsing van het zand onder haar poten. Ze onderdrukte een zachte kreet en voelde de neiging om te vluchten. Maar dat deed ze niet, want haar nieuwsgierigheid won het gemakkelijk van haar angst. Nadat ze zich hersteld had stak ze haar kop iets omhoog en observeerde ze hetgeen wat haar zo had laten schrikken. Een draak. Hoe kon het ook anders? De vrouwelijke draak was groter dan Shinrae - die nu zo groot was als een klein paard of een grote pony - en had een bijzondere bijna lichtgevende kleur blauw. Het zag er bijzonder uit, fluoriscerend, lichtgevend, misschien een beetje transparant. Het kostte Shinrae moeite om niet haar poot uit te steken en aan de huid van de draak te voelen. Maar dat deed ze niet. Zorgvuldig nam ze de draak verder in haar op. De ogen van de draak zagen er minstens zo bijzonder uit als haar huid. Ze waren zeegroen en kleurden goed af bij haar huid. Toen viel Shinrae's blik op hetgeen de draak had uitgespuugd. Vijf flinke vissen, dood natuurlijk. En de draak grijnsde als een idioot.
'Wat?' Shinrae trok haar wenkbrauwen op en deed een stap achteruit. 'Wat kijk je me eng aan? Moet je iets van me?' Shinrae constateerde niet dat dit één van die 'ordinaire' draken was die absoluut niet bij haar paste - aangezien de draak er bijzonder uitzag vanwege haar huid - maar die idiote smile op haar gezicht stond haar niet helemaal aan. Wat moest deze draak van haar? Was dit zo'n leeghoofdige debiel die iets van haar wilde hebben? Shinrae was vaker draken tegengekomen die niet bijster slim waren en haar vervolgens als een hondje achtervolgden. En dat wilde ze niet hebben. Die domme ordinaire draken, bah. Ze moesten eens iets meer respect hebben voor de betere onder het drakenras.

[Ik ben nu bij mn opa & oma. Als je een tijd voor morgen in gedachten hebt, kun je dat dat ff telefonisch of via pb door geven? :3]
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Scylla



Aantal berichten : 12
Punten : 18
Join date : 05-11-10

Dragon World
Leeftijd: 40 jaren jong.
Temmer\draak: Will you be my tamer?
Partner: Will you love me ?

BerichtOnderwerp: Re: Just exploring   za jul 02, 2011 4:50 pm

De eveneens vrouwelijke draak tegenover haar leek helemaal niet gecharmeerd van Scylla's vriendelijkheid en keek haar met een koude blik aan. Ze kreeg een paar woorden toegesnauwd, de glimlach gleed van haar gezicht af. Desondanks verdween haar goede stemming niet met de glimlach. Opnieuw keek ze de draak aan. Het was duidelijk dat zij een stuk ouder was als Scylla, minstens een paar honderd jaar. Scylla zelf was nog maar een piepdraakje, veertig jaren jong. 'Als jij een grijns of een glimlach eng vind, ben ik blij dat ik niet in jouw plaats ben. Dan ben jij zeker gewend aan kwade, gemene uitdrukkingen. Zo iemand die omringd is door saaie, chagrijnige draken die denken dat het stoer is om iedereen anders af te snauwen en gevechten te beginnen.' Scylla had een bloedhekel aan die 'stoere' draken en hoewel ze meestal een bijna walgelijk braaf goedzakje was, hield het haar niet tegen om zo nu en dan flink uit te vallen tegen deze prototypjes. Ze begon boos te worden, en de kleur van haar huid begon de kleur aan te nemen van hun omgeving, de zanderige ondergrond. Op tijd merkte ze het, en ook zag Scylla dat de brutale draak tegenover haar ongeveer dezelfde gave bezat. Haar lichaamskleur was ook ongeveer de kleur van de omgeving, maar het was slordig gedaan en ze stak toch af tegen de ondergrond.
Scylla nam even de tijd om te kalmeren, en haar kleur gleed weer terug naar haar echte kleur, een soort fluoriscerend blauw. Het enige deel waar Scylla geen controle over had waren haar ogen, deze waren het tegenovergestelde van haar lichaam - de ander zag de kleur die hij/zij wilde zien - meestal de lievelingskleur van die gene. Scylla was altijd nieuwsgierig naar wat de andere draak zag, kleuren spraken voor haar boekdelen over een persoonlijkheid.
'Heb je verder nog wat toe te voegen?' sprak Scylla na een poosje. Nou maar eens zien wat deze draak nog meer te zeggen had, dan was ze er vanaf en kon ze in alle rust vis eten. Alhoewel .. de vis zag er wel lekker uit, en de geur die haar neus binnendrong was te verleidelijk om te wachten. Zonder iets aan te bieden aan de voor haar begrippen bejaarde vreemdeling hurkte Scylla neer en schoof met één poot een visje naar zich toe. Met één scherpe klauw splijtte ze de vis door midden en haar tong schuurde over de insnede, om het bloed op te vangen. Zonder verder met haar eten te spelen zette ze haar tanden in de vis en verslond het diertje in ongeveer twee happen. Terwijl ze naar de twede vis reikte, zag ze de uitdrukking van de andere draak in gedachte voor zich en ze lachtte zachtjes, maar wel hardop. Die zou ook denken, wat een gestoorde. Nou ja, maar eens kijken wat ze hiervan zou maken.

[Wajooo weer zo'n flutpostje. ja ik zie je morgen tussen 11 en 12 wel hier verschijnen met die terroristen van je, gezellig :3 Ga ik vandaag even een rondje doen in mijn kamer, alles nakijken en beveiligen :3]
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Shinrae



Soort : Draak
Aantal berichten : 10
Punten : 4
Join date : 01-07-11

Dragon World
Leeftijd: 750 years
Temmer\draak: You could give it a try
Partner: True love burns the brightest, but the brightest flames leave the deepest scars

BerichtOnderwerp: Re: Just exploring   za jul 02, 2011 10:41 pm

'Als jij een grijns of een glimlach eng vind, ben ik blij dat ik niet in jouw plaats ben. Dan ben jij zeker gewend aan kwade, gemene uitdrukkingen. Zo iemand die omringd is door saaie, chagrijnige draken die denken dat het stoer is om iedereen anders af te snauwen en gevechten te beginnen,' gromde de draak Shinrae toe. Shinrae luisterde zwijgend naar de mening van de draak. Hoewel ze snel hapte en vaak ergens op in ging omdat ze graag haar gelijk wilde krijgen was ze ditmaal niet zo fanatiek daarin als anders. Ze stond nu tegenover een ietwat of ietwat meer dan ietwat leeghoofdige onbenul die daar niets van wist. Voor één van de weinige keren deed ze een poging tot het overdenken van haar eigen woorden, ze overwoog wat ze zou zeggen, of ze ruzie zou gaan maken of het verwijt van de draak over zich heen zou laten komen. Maar nee, Shinrae liet zich niet kleineren door een arrogant jonkie. Terwijl Shinrae hier over nadacht merkte ze op dat de draak van kleur begon te veranderen. De blauwe gloed verdween en veranderde tot het meer iets weg had van zand. Interessant, had deze draak dezelfde kracht als Shinrae? Maar goed, het maakte eigenlijk niets uit want Shinrae was natuurlijk vele malen beter en slimmer dan deze draak, ze zou zich niet moeten interesseren over zo'n detail.
'Als je eens wist... Geloof me nu maar, ik ben geen stoertje of één of andere kwaadaardige vetzak, ik ga gewoon liever met mijn gelijken om. Maar ja, je hebt nog te weinig van de wereld gezien om dat te begrijpen, jonkie.' Ze sprak het woord "jonkie" uit alsof ze op de draak neerkeek, wat ook zo was. Bij wijze van spreken dan, niet letterlijk natuurlijk, want de draak was minstens zo groot als zij. Maar als Shinrae zich er beter van had gevoeld had ze zichzelf wel laten groeien tot ze flink wat koppen boven de andere draak uitstak. Dit deed ze echter niet omdat uiterlijk niets uit hoefde te maken. Hoewel Shinrae wist dat ze een mooie draak was hechtte ze er niet bijzonder veel waarde aan. Alhoewel dit niet altijd het geval was, deze draak had ze immers ook enigszins beoordeeld op haar uiterlijk, haar fluoriscerend blauwe huid die momenteel zandkleurig was maar langzaam weer terug begon te vloeien naar het lichtgevende blauw. Shinrae keek ietwat verafschuwd toe hoe de draak haar vis naar binnen begon te schrokken. Bah, deze draak had beleefdheid noch manieren. Ze zou behoorlijk wat van Shinrae kunnen leren, al moest Shinrae toegeven dat ze in één van haar kinderlijke buien dit gedrag nog wel eens vertoonde. [/color]
'Wat is je naam?' vroeg Shinrae. Haar huid begon weer haar oorspronkelijke kleur terug te krijgen. Ze plofte op haar kont neer, zwiepte wat ongeduldig met haar staart en begon haar nagels schoon te likken.

[Nomnom, okay. Niet de beste post ooit, maarja.]
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Just exploring   Vandaag om 5:17 pm

Terug naar boven Go down
 
Just exploring
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Dragon World :: Amnizai :: Hydra waters :: Diepe rivieren-
Ga naar: